Mea culpa
Mea Culpa is een Latijnse uitdrukking, letterlijk vertaald "mijn schuld", of "mijn eigen schuld". Om deze zin kracht bij te zetten kan het woord "maxima" worden toegevoegd, wat resulteert in "mea maxima culpa," vertaalbaar als "mijn grote schuld".
De uitdrukking komt van origine uit een traditioneel gebed van de Westerse Rooms-katholieke Kerk, genaamd 'Confiteor' ('Ik beken'), waarin iemand zijn fouten tegenover God bekent.
| De Latijnse tekst is: | Vertaald in het Nederlands is dat: |
|---|---|
| Confiteor Deo omnipotenti, beatæ Mariæ semper Virgini, |
Ik beken tot de Almachtige God, tot de heilige Maria de eeuwige Maagd, |
Tegenwoordig wordt de uitdrukking "mea culpa" anders gebruikt. Het heeft een meer directe betekenis gekregen, waarin iemand die een "mea culpa" schrijft of uitoefent toegeeft dat hij een fout heeft gemaakt door zijn eigen schuld (wat betekent dat het vermeden had kunnen worden als die persoon meer inzet had getoond). Het kan zelfs in nóg trivialere zaken worden gebruikt: bijvoorbeeld als een voetballer toegeeft dat zijn team de wedstrijd verloor omdat hij een penalty miste, is dit ook een "mea culpa" te noemen. Hij geeft zijn fout toe, een fout die vermeden had kunnen worden (in theorie in ieder geval) en resulteerde in iets slechts.
[bewerken] Zie ook
| Zoek culpa op in het WikiWoordenboek. |