Mediationsakte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De mediationsakte is de grondwet, die door Napoleon Bonaparte in 1803 werd opgesteld, na het mislukken van de Helvetische Republiek. Deze akte was geldig tussen 1803 en 1813, toen Napoleon zijn macht verloor.

In principe werden met de mediationsakte de oude structuren van voor 1798 weer hersteld. Een groot verschil echter was dat de verschillende onderdanengebieden van heersende kantons nu gelijkwaardige zelfstandige kantons werden. Voorheen waren er 13 kantons, die nu uitgebreid werden tot 19. De kantons van Vaud, Sankt Gallen, Graubünden, Aargau, Thurgau en Ticino kwamen er nieuw bij. De kantons van Genève, Valais en Jura werden aan Frankrijk toebedeeld. Het kanton Neuchâtel behoorde ook niet tot het Zwitserse Eedgenootschap.