Jacob Meijer de Haan
| Meijer Isaac de Haan | ||||
 |
||||
| Portret van een jonge joodse vrouw (ca. 1886) | ||||
| Achtergrondinformatie | ||||
| Geboren | 14 april 1852 | |||
| Overleden | 24 oktober 1895 | |||
| Geboorteland | Nederland | |||
| Beroep(en) | schilder | |||
| RKD-profiel | ||||
|
||||
Meijer Isaac de Haan (ook bekend als Jacob Meijer de Haan) (Amsterdam, 14 april 1852 – Amsterdam, 24 oktober 1895) was een Nederlands kunstschilder.[1]
Inhoud |
[bewerken] Leven en werk
Meijer de Haan, die in de kunstgeschiedenis foutief Jacob Meijer de Haan wordt genoemd, is geboren in Amsterdam. Zijn familie was een rijke joodse familie die een matze-fabriek bezat aan de Valkenburgerstraat in Amsterdam. Meijer zou ook in de fabriek gaan werken, heeft dat ook korte tijd gedaan, maar gaf zijn aandeel in de fabriek over aan zijn twee broers in ruil voor een maandelijkse toelage. Meijer de Haan had meer interesse voor de kunst, en werd in 1874 toegelaten tot de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten. In 1880 werd een van zijn stukken op de Salon de Paris geëxposeerd.
Tot 1888 werkt Meijer de Haan in Amsterdam. Zijn oudere werk toont vooral zijn inspiratie door de oude Hollandse meesters, en wel met name Rembrandt. Zijn onderwerpen waren veelal joods van aard, wel met een voorkeur voor portretten.
[bewerken] Naar Parijs
In het najaar van 1888 besloot Meijer de Haan samen met J.J. Isaacson naar het buitenland te vertrekken. In Parijs kwam hij in contact met Theo van Gogh (de broer van Vincent), die daar gevestigd was als kunsthandelaar en criticus. Hij woonde korte tijd bij Theo in diens appartement. Via Theo kwam De Haan in 1889 in contact met Paul Gauguin.
Meijer de Haan ging samen met Gauguin naar Pont-Aven in Bretagne. Gauguin en De Haan sloten vriendschap en werkten een groot deel van het jaar samen. Onder invloed van Gauguin wijzigde de schilderwijze van Meijer de Haan, werd impressionistischer. Het ging goed tot het moment dat ze de opdracht kregen om het café van Marie Henry op te vrolijken. De Haan werd verliefd op Marie. Dit verstoorde de verhouding tussen De Haan en Gauguin, Gauguin was jaloers op De Haan. Het grootste deel van 1890 bleef De Haan in Pouldu, eind van dat jaar keerde hij terug naar Amsterdam. Zijn broers waren het niet eens met zijn verhouding met Marie Henry, en hadden hem daarom teruggeroepen. In het voorjaar van 1891 ging Meijer de Haan terug naar Parijs. Zijn aanvankelijke plan om met Gauguin mee te gaan naar Tahiti had hij moeten laten varen omdat zijn broers zijn toelage gestopt hadden. Samen met Jan Verkade organiseerde De Haan het afscheidsbanket voor Gauguin, die in 1891 naar Tahiti vertrok. Op 7 juni 1891 is Marie Henry van een dochter bevallen.
[bewerken] Terug in Nederland
Van de vervolgtijd is niet veel bekend, behalve dat Meijer de Haan in 1893 in Hattem (Gelderland) woonde, dat hij nauwelijks nog schilderde en dat hij gezondheidsproblemen had. Op 24 oktober 1895 overleed hij in Amsterdam. De volgende dag werd hij op de Joodse Begraafplaats in Muiderberg begraven. Al zijn schilderwerk liet hij na aan Marie Henry. Pas in 1959 kwamen die stukken naar buiten.
[bewerken] Galerij
|
Bronnen, noten en/of referenties:
 |
Zie de categorie Jacob Meijer de Haan van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
