Meineed

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Meineed wordt gepleegd wanneer een getuige opzettelijk niet de waarheid spreekt, nadat de eed of de belofte is afgelegd. Dat kan zowel in een strafzaak als in een civielrechtelijk proces voorkomen en ook als getuigen een verklaring onder ede voor een bijzondere onderzoekscommissie moeten afleggen, zoals in Nederland bijvoorbeeld bij een parlementaire enquête.

Voorbeelden van meineed zijn:

  • Een getuige beweert dat hij de verdachte ten tijde van het misdrijf ergens anders heeft gezien, terwijl hij dat liegt om de verdachte te helpen.
  • Een getuige beweert dat een verkeerslicht op rood stond, terwijl hij heeft gezien dat dat in werkelijkheid op oranje stond.
  • Een rechercheur verklaart in een op ambtseed opgemaakt proces-verbaal dat een bewijsstuk tijdens een bepaalde periode in een verzegelde doos in zijn kast lag, terwijl het bewijsstuk in werkelijkheid enige jaren zoek was.

Strafmaat[bewerken]

In de meeste landen kan meineed bestraft worden, vaak met een relatief hoge straf.

België[bewerken]

In België wordt meineed strafbaar gesteld in artikel 215-226 van het Strafwetboek.

De strafmaat is mede afhankelijk van het soort zaak (strafrechtelijke zaak of burgerlijke zaak), en van de straf die de beschuldigde heeft gekregen ten gevolge van de valse getuigenis. Normaal is de straf op meineed in criminele zaken vijf tot tien jaar opsluiting. Dit kan oplopen tot twintig tot dertig jaar als degene die veroordeeld is op basis van het valse getuigenis levenslang had gekregen.

Nederland[bewerken]

De maximumstraf die wordt gegeven in het Wetboek van Stafrecht (Titel IX. Meineed) is zes jaar gevangenisstraf of een geldboete van de vierde categorie. Indien de valse verklaring is afgelegd in een strafzaak ten nadele van de verdachte, is de maximum gevangenisstraf 9 jaar en de geldboete van de vijfde categorie.

Nederlandse Wet
Wet(boek): Strafrecht
Artikel: 207
Omschrijving:

Hij die in de gevallen waarin een wettelijk voorschrift een verklaring onder ede vordert of daaraan rechtsgevolgen verbindt, mondeling of schriftelijk, persoonlijk of door een bijzonder daartoe gemachtigde, opzettelijk een valse verklaring onder ede aflegt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie.


Nederlandse Wet
Wet(boek): Strafrecht BES
Artikel: 213
Omschrijving:

Hij die in de gevallen waarin een wettelijk voorschrift eene verklaring onder eede vordert of daaraan rechtsgevolgen verbindt, mondeling of schriftelijk, persoonlijk of door een bijzonder daartoe gemachtigde, opzettelijk eene valsche verklaring onder eede aflegt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren.

Indien de valsche verklaring onder eede is afgelegd in eene strafzaak ten nadeele van den beklaagde of verdachte, wordt de schuldige gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste negen jaren.

Met den eed staat gelijk de belofte of bevestiging, die krachtens de wet voor den eed in de plaats treedt.

Ontzetting van de in artikel 32, N°. 1–4, vermelde rechten kan worden uitgesproken.

Zie ook[bewerken]