Meir Kahane

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Meir David Kahane (Brooklyn (New York City), 1 augustus 1932 - New York City, 5 november 1990) was een Israëlische, extremistische rabbijn en stichter van de Kach-beweging. Hij kwam oorspronkelijk uit de Verenigde Staten.

Kahane richtte in 1968 in de Verenigde Staten de Jewish Defense League op als reactie op antisemitische aanvallen op de lokale Joodse bevolking. In september 1969 emigreerde hij naar Israël en richtte in 1974 de Kach-beweging op. De Kach-beweging had als doelstelling het verdrijven van de Arabieren uit Israël. In 1980 werd Kahane na het voorbereiden van een provocatieve actie bij de Tempelberg tot zes maanden gevangenisstraf veroordeeld.

In 1984 werd Kahane (na twee eerdere mislukte pogingen) in de Knesset gekozen. Als reactie op zijn verkiezing nam de Knesset in augustus 1985 een amendement op de basiswet aan waarin de volgende partijen werden uitgesloten van deelname aan verkiezingen:

  1. partijen die de staat Israël ontkennen als staat voor het Joodse volk;
  2. partijen die het democratische karakter van Israël ontkennen;
  3. partijen die aanzetten tot racisme.

Aan de verkiezingen van 1988 kon Kahane daarom niet meer deelnemen.

In 1990 kwam Kahane bij een aanslag in New York om het leven. De hoofdverdachte van de moord, El Sayyid Nosair, was in 1993 betrokken bij de bomaanslag op het World Trade Center. Mannen als Baruch Goldstein (tevens Kach-lid) lieten zich naar eigen zeggen door Kahane inspireren bij hun daden.

Publicaties[bewerken]

  • The Jewish Stake in Vietnam (1968)
  • The Story of the Jewish Defense League (1975)
  • They Must Go (1981)
  • Uncomfortable Questions for Comfortable Jews (1987)
  • Israel: Referendum or Revolution (1990)

Externe link[bewerken]