Membraan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een membraan (vr. binnen biologie[1][2][3], onz. binnen techniek[1]) of vlies[4] is een dunne, vlakke structuur die twee ruimtes van elkaar scheidt. Ze worden ingedeeld in twee varianten, welke een medium doorlaten en die geluidstrillingen voortbrengen of opvangen.

Biologie[bewerken]

Biologische membranen vormen een belangrijke basis van het leven. Zo worden cellen omgeven door een celmembraan om ze bij elkaar te houden en af te scheiden van de buitenwereld. Binnen eukaryotische cellen worden ook de organellen door membranen bij elkaar gehouden en van elkaar gescheiden, zoals de vacuolemembraan en de kernmembraan. Andere voorbeelden van biologische membranen zijn:

Natuurwetenschap[bewerken]

Door de mens gemaakte membranen vormen een belangrijke component in veel systemen. Zo zijn er membranen die worden gebruikt:

De mate waarin deze membranen een stof doorlaten wordt permeabiliteit genoemd.

Geluidstechniek[bewerken]

Membraan van een luidspreker

In de geluidstechniek komen membranen veel voor, met name in:

  • membranofonen, die doorgaans bestaan uit een 'ketel' met een gespannen vel over de bovenkant, waarop geslagen of gewreven wordt. De holle vorm - waarvan soms ook onderkant door een vel is bespannen - werkt als klankkast en versterkt het geluid van het membraan dat wordt beroerd. De toonhoogte hangt van allerlei factoren af, zoals de spanning in het membraan en het materiaal waaruit dit is gemaakt, de vorm van de ketel heeft veel invloed op het timbre. Voorbeelden zijn: de trommel, de pauk, de bongo, de conga, de djembé, de darbuka, de batá-drum en de sabar
  • een microfoon om de geluidstrillingen op te vangen en om te zetten in elektriciteit
  • luidsprekers om elektromagnetische of elektrostatische kracht in beweging om te zetten als geluid

Deze membranen mogen geen medium (lucht) doorlaten omdat dat het rendement van de geluidsopbrengst nadelig zou beïnvloeden.

Zie ook[bewerken]

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. a b Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Bohn Stafleu Van Loghum, Houten.
  2. Hoolboom-Van Dijck, S.J.M (1974). Geneeskundig handwoordenboek (2de druk) Leiden: Stafleu’s Wetenschappelijke Uitgeversmaatschappij B.V.
  3. Leflot-Soetemans, C. & Leflot, G. (1975). Standaard Geneeskundig woordboek Frans-Nederlands. Antwerpen-Amsterdam: Standaard Uitgeverij.
  4. Pinkhof, H. (1923). Vertalend en verklarend woordenboek van uitheemsche geneeskundige termen. Haarlem: De Erven F. Bohn.