Membraanreceptor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Membraanreceptoren of transmembraanreceptoren zijn eiwitten die zich in het (cel)membraan bevinden en externe signalen kunnen doorgeven als interne. Extracellulaire signaalmoleculen binden aan de receptor die vervolgens een structurele verandering ondergaat en intracellulaire moleculen activeert. Dit proces wordt signaaltransductie genoemd. De signaalmoleculen die binden aan dit type receptor zijn over het algemeen zodanig van grootte of hydrofobiciteit dat zij niet door de celmembraan kunnen diffunderen.

Referenties[bewerken]

  • Alberts B et al., Molecular Biology of The Cell Fourth Edition, 15. Cell Communication, 2002
Geplaatst op:
07-12-2011
Dit artikel is een beginnetje over biologie. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. Bewerken