Memphis Slim

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Memphis Slim, American Folk Blues Festival 1972 (Heinrich Klaffs Collection 72).jpg

Memphis Slim (Memphis, 3 september 1915Parijs, 24 februari 1988) was een blues- en boogiewoogiepianist en -zanger.

Hij werd geboren als John Len Chatman (niet als Peter Chatman, zoals hij zelf aangegeven had) in Memphis (Tennessee) en leerde zichzelf al op 7-jarige leeftijd de piano te bespelen. Zijn eerste band, waarin hij overigens de contrabas bespeelde, vormde hij terwijl hij nog op school zat. Vanaf 1931 trad hij op in clubs in Memphis.

Na een ontmoeting met Roosevelt Sykes (een van zijn grote voorbeelden) in 1932 besloot hij in de zuidelijke staten op tournee te gaan. In die tijd verwierf hij zich de reputatie van uitstekend barrelhousepianist. In 1937 vestigde hij zich in Chicago. In deze periode verdiende hij zijn brood met het verhuren van zijn als opnamestudio ingerichte appartement.

In 1940 (2 aAugustus) nam hij zijn eerste plaat als Peter Chatman & His Washboard Band voor het Okeh Label op. In hetzelfde jaar (30 oktober) nam hij de naam Memphis Slim aan, en nam Beer Drinkin' Woman en Grinder Man op voor het Bluebird Label, beide titels werden een groot succes. Het was ook in deze periode dat hij samenspeelde met de bekende bluesgitarist Big Bill Broonzy, "the man that started me out in the blues" (zoals hij later zelf zou zingen in I feel so good).

Met een begeleidingsband geeft hij een reeks concerten, op de affiches aangekondigd als 'Memphis Slim and his Solid Band'. In 1947 verandert de naam in 'House Rockers' en Slim neemt platen op als Every Day I Have the Blues and Wish Me Well. Zijn meest populaire song, Mother Earth, nam hij op in 1950.

Hij overleed op 72-jarige leeftijd in Parijs.

Discografie[bewerken]

  • Fattenin' Frogs for Snakes (1960, Melodisc)
  • Memphis Slim (Bluebird No. 3)
  • Life Is Like That [See For Miles]
  • Rockin' the Blues
  • Every Day I Have the Blues