Menachem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Menachem (Hebreeuws: מְנַחֵם voor "trooster") was volgens de Bijbel koning van Israël van 745 v.Chr. tot 738 v.Chr. Hij was de zoon van Gadi en werd koning nadat hij zijn voorganger, Sallum, had omgebracht. De auteur van het bijbelboek 2 Koningen beschrijft Menachems regeerperiode als wreed en onderdrukkend. Tijdens zijn tocht naar Samaria om de macht te grijpen ruimde Menachem genadeloos alle weerstand uit de weg en liet zwangere vrouwen de buik opensnijden (2 Koningen 15:16). Toen hij eenmaal op de troon zat, viel het Nieuw-Assyrische Rijk onder leiding van haar energieke koning, Tiglat-Pileser III, Israël binnen en Menachem kocht de koning af met 1000 talenten. Na zijn dood volgde zijn zoon Pekachja hem op (2 Koningen 15:17-22).