Meta-analyse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een meta-analyse[1] is een onderzoek waarin onderzoeken van een bepaald fenomeen worden samengevoegd om één secuurdere uitkomst te verkrijgen. Door de resultaten uit eerdere onderzoeken gezamenlijk te analyseren kunnen uitspraken gedaan en inzichten verkregen worden die op basis van elk van de afzonderlijke onderzoeken niet mogelijk waren. Doorgaans vindt ook een statistische heranalyse plaats, soms op basis van de brondata en soms op basis van reeds geaggregeerde gegevens zoals deze in wetenschappelijke publicaties over de oorspronkelijke studies verschenen zijn. Meta-analyse maakt vaak gebruik van statistiek maar is geen statistische techniek per se. Er kunnen zelfs meta-analyses op basis van kwalitatieve studies uitgevoerd worden.

Kritiek op de meta-analyse[bewerken]

Meta-analyses kunnen belangrijk zijn, omdat de uitkomst veelal betrouwbaarder is dan elk onderzoek afzonderlijk. Mogelijke nadelen zijn echter:

  • De verschillende onderzoeken kunnen onder verschillende condities zijn uitgevoerd, waardoor de resultaten niet op een betrouwbare manier met elkaar vergeleken kunnen worden.
  • Publicatiebias: Onderzoek waar geen significante uitkomst uit naar voren is gekomen wordt vrij vaak niet gepubliceerd, waardoor bij het meta-onderzoek een onevenredig groot aandeel significante onderzoeksuitkomsten verkregen wordt wat het effect kan vertekenen.

Om dit laatste effect tegen te gaan zijn er hier en daar al stappen genomen om te verzekeren dat bijvoorbeeld farmaceutische bedrijven die trachten met onderzoek de werkzaamheid van een bepaald geneesmiddel aan te tonen dit onderzoek ook publiceren als het resultaat negatief is. Dit door de eis te stellen dat onderzoek, om als bewijs bij registratie te worden toegelaten, van tevoren aangemeld moet zijn.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Soms wordt ook de spellingswijze metanalyse gehanteerd, zoals bijvoorbeeld in "Cumulatieve metanalyse als ultieme waarheid" door F.R. Rosendaal en J.J.E. van Everdingen in Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde (1993), 137(32), p. 1591 e.v. Het begrip moet echter niet verward worden met de taalkundige metanalyse.