Methode-Imperiali

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Imperiali is een methode om in een kiessysteem met evenredige vertegenwoordiging het aantal beschikbare zetels te verdelen in functie van de voor de deelnemende partijen uitgebrachte stemmen. Een soortgelijk systeem is D'Hondt. Het systeem Imperiali geeft ten opzichte van dat systeem iets voordeel aan de grotere partijen.

Het Imperiali-systeem is genoemd naar de katholieke Belgische senator Pierre Guillaume Imperiali des Princes de Francavilla die het systeem in 1921 voorstelde om in de wirwar van kleine politieke particularistische lijsten (een gevolg van de verruiming van het kiesrecht en daarmee het kiezerskorps), de lijsten met een beduidend stemmenaantal te bevoordelen en daarmee de bestuurskracht te vergroten.

Deze methode in België wordt gebruikt voor de gemeenteraadsverkiezingen. Als men er echter de gemeentekieswet op naleest beschrijft de wetgever het systeem met de delerreeks 1; 1 ½; 2; 2 ½; 3; 3 ½; 4; 4 ½; enz. [1] In de praktijk gaat het om hetzelfde systeem met dezelfde omzetting van stemmen naar zetels, alleen zijn alle quotiënten (van alle partijen) dubbel zo groot als bij gebruik van de delerreeks 2, 3, 4 enz...

Hoe werkt het systeem?[bewerken]

Het aantal stemmen van elke partij wordt achtereenvolgens gedeeld door positieve gehele getallen groter dan 1 (2, 3, 4, enz ...). De quotiënten die deze delingen opleveren, worden in volgorde van grootte gezet. Als 2 quotiënten hetzelfde zijn krijgt het quotiënt dat het resultaat is van de grootste deler (=de partij met de meeste stemmen) de eerste zetel toegewezen (in het voorbeeld hiernaast gebeurt dit bij 1200,800,600 en bij 400) in de praktijk zal dit echter zeer weinig voorkomen. De toewijzing gebeurt totdat alle zetels verdeeld zijn. Elke partij krijgt zoveel zetels als ze grootste quotiënten heeft.

deler Grootste partij Middelste partij Kleinste partij
stemmen 4800 3600 1600
/2= 2400 (1) 1800 (2) 800 (9)
/3= 1600 (3) 1200 (5) 533 (15)
/4= 1200 (4) 900 (7) 400 (22)
/5= 960 (6) 720 (10) 320
/6= 800 (8) 600 (13)
/7= 686 (11) 514 (16)
/8= 600 (12) 450 (18)
/9= 533 (14) 400 (21)
/10= 480 (17) 360 (24)
/11= 436 (19) 327
/12= 400 (20)
/13= 369 (23)
/14= 343 (25)
/15= 320

Een voorbeeld: drie partijen halen respectievelijk 4800, 3600 en 1600 stemmen voor een gemeenteraad van 25 leden. Imperiali levert als zetelresultaat: 13 + 9 + 3: In het voorbeeld hieronder geeft het nummer tussen haakjes de volgorde aan. (1) is de eerste te verdelen zetel, (2) de tweede, (3) de derde et cetera.

Bij elk quotiënt staat dus telkens de plaats ervan tussen haakjes: 686 is bv. het 11e grootste quotiënt en de grootste partij kreeg hierdoor de 11e zetel toegewezen.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Gemeentekieswet zie art 56