Metrische uitdijing van de ruimte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fysische kosmologie
Een afbeelding van het heelal door het WMAP

De metrische uitdijing van het heelal is een sleuteldeel van het huidige beeld van de wetenschap van het heelal, waarin ruimte-tijd zelf beschreven wordt door een Metrische tensor die door de tijd heen zo verandert dat de ruimtelijke dimensies groeien of uitrekken als het heelal groter wordt. Het verklaart hoe het heelal uitdijt in het Big Bang model.

Externe links[bewerken]

Geplaatst op:
18-03-2011
Dit artikel is een beginnetje over astronomie. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. Bewerken