Metro van Helsinki

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaart van het net
Metrotreinstel (100-serie)
Interieur
Ingang van station Rastila/Rastböle

De metro van Helsinki is de belangrijkste vorm van openbaar vervoer tussen het centrum van Helsinki en de oostelijk gelegen voorsteden. De exploitant van de metro is HKL/HST (Helsingin kaupungin liikennelaitos / Helsingfors stads trafikverk).

Op 1 juni 1982 werd het eerste gedeelte tussen Hakaniemi/Hagnäs en Itäkeskus/Östra centrum geopend, en een maand later kwam de verbinding met het centraal station van Helsinki gereed (metrostation Rautatientori/Järnvägstorget). In de periode 1983-1998 is het net stapsgewijs uitgebouwd. Er zijn werken in uitvoering voor een 13,9km westelijke verlenging naar de stad Espoo met als geplande einddatum het einde van 2015[1]. In de verdere toekomst zijn er plannen het gedeelte in Espoo verder uit te breiden en voor uitbreiding richting Sipoo[2][3].

Het metronet is tegenwoordig 21,1 kilometer lang en telt 16 stations, waarvan de helft ondergronds gelegen is. Drie stations liggen aan de aftakking van Itäkeskus naar Vuosaari. De spoorwijdte bedraagt, net als in de rest van Finland, 1524 millimeter. Het metronet is geëlektrificeerd met een derde rail met een gelijkspanning van 750 volt.

Materieel[bewerken]

Het materieelpark bestaat uit tweedelige metrostellen met een capaciteit van een bijna 400 mensen (130 zitplaatsen). De maximumsnelheid is 90 km/h. De eerste generatie is gebouwd door Stromberg/Valmet (100-serie) en bestaat uit 42 treinstellen. De tweede generatie werd in 2000 gebouwd door Bombardier Transportation (200-serie) en bestaat uit 12 metrostellen.

Stations[bewerken]

Finse (Zweedse) benaming

noordelijke tak

oostelijke tak

Bronnen, noten en/of referenties

Externe links[bewerken]