Metro van Turijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Metro van Turijn
Metro van Turijn
Station Fermi
Station Fermi
Basisgegevens
Locatie Turijn, Italië
Vervoerssysteem Metro
Startdatum 4 februari 2006
Lengte 13,2 km
Aantal lijnen 1
Aantal stations 20
Operationele gegevens
Frequentie 10 - 20 /uur (spits tot 30 /u)
Metrokaart van Turijn
Metrokaart van Turijn
Portaal  Portaalicoon   Openbaar vervoer

De metro van Turijn (Italiaans: Metropolitana di Torino) is een middel van openbaar vervoer in de Italiaanse stad Turijn. Het geheel ondergrondse systeem bestaat uit één lijn waaraan 20 stations gelegen zijn. De metro openende in februari 2006, exact op tijd voor de Olympische Winterspelen van 2006. Een bijzonderheid is dat het systeem automatische besturing kent. De metro is van het type VAL, een volautomatisch metrosysteem met voertuigen op rubberbanden.

Lijn 1[bewerken]

De ondergrondse lijn heeft een lengte van 13,2 kilometer en voert vanuit de voorstad Collegno naar het centrum, langs spoorwegstation Porta Nuova en kent als eindbestemming Lingotto. Op het terrein van het voormalige vliegveld Collegno bevindt zich de werkplaats. Even ten zuidwesten hiervan is de eerste halte, Fermi, waarbij een grote P+R-faciliteit is aangelegd. Vanaf het volgende station (Paradiso) volgt het tracé enkele stations de Corso Francia, een brede weg. Bij treinstation Porta Susa maakt het spoor een scherpe bocht naar rechts. Hierna verloopt de lijn in zuidelijke richting tot station Vinzaglio, om tot slot de Corso Vittorio Emanuele II te volgen tot de halte Porta Nuova, dat aan het drukke Piazza Carlo Felice ligt.

Begin 2000 werd overeengekomen om de metro in zuidelijke richting te verlegen tijdens een tweede bouwfase. Op 6 maart 2011 werden de nieuwe stations geopend. Vanuit Porta Nuova (ten oosten van het treinspoor) verloopt de tunnel zuidwaarts richting Lingotto. De bouw van deze 3,9 km lange uitbreiding met zes nieuwe stations begon in de lente 2006. Voor dit bouwproject was een bouwbedrag van 966 miljoen euro begroot.

De stations liggen gemiddeld 16 meter onder het maaiveld en vormen een strakke eenheid in stijl. Zij hebben allemaal dezelfde afmetingen: een lengte van 60 meter en een breedte van 19 meter. Alleen het station Porta Nuova en het station Porta Susa zijn groter uitgevoerd. De ontwerpen waren in handen van Bernhard Kohn & Associés. De aanwezige kunst heeft als onderwerp de persoon naar wie het station vernoemd is of zaken uit de directe omgeving: lokale geschiedenis of Turijnse bezienswaardigheden. Een bijzonderheid zijn de platform screen doors, schuifdeuren die het perron afscheiden van de sporen. De glazen deuren zijn geplaatst over de gehele lengte van het perron en openen synchroon met de deuren van een stoppende metrotrein.

De tunnels van het systeem zijn door een tunnelboormachine (doorsnede 7,8 meter) gegraven. Bij de bouw van de stations is een andere methode gebruikt, hier zijn eerst diepwanden en pilaren in de grond gemaakt. Op deze diepwanden is een plaat beton aangelegd, daarna werden de stations pas uitgegraven. Dit systeem werd gekozen zodat tijdens de eigenlijke bouw van de station het straatverkeer weinig overlast ondervindt omdat het over de plaat op maaiveldniveau kan rijden.

Techniek en dienstvoering[bewerken]

De voertuigen van de metro zijn broertjes van metro van Lille, het eerste VAL-systeem. Alle afmetingen zijn exact overgenomen. De treinen hebben een totale lengte van 52 meter, een breedte van 2,08 m en bestaan uit twee enkelgelede wagens. Volgens de voorschriften kunnen er 440 reizigers mee per trein. Opvallend is dat de metrotunnel verlicht is, wat goed te zien is vanaf de voorste zitplaatsen.

De metro van Turijn rijdt met een interval van vier tot zes minuten, tijdens de spits zelfs iedere twee minuten. Tussen zes uur 's morgen en middernacht is de metro geopend; vrijdag- en zaterdagnacht wordt er tot half twee doorgereden, op zondagmorgen vertrekt de eerste trein pas om acht uur.

Toekomst[bewerken]

Er bestaan langetermijnplannen om de metro te verlengen vanaf Lingotto naar Piazza Bengasi. Ook naar een uitbreiding in westelijke richting, die zelfs de A 55 zou dienen te passeren is een voorstudie uitgevoerd.

Galerij[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]