Mexicaanse algemene verkiezingen 2006

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Algemene Mexicaanse verkiezingen 2006
Datum 2 juli 2006
Land Vlag van Mexico Mexico
Nieuwe president Felipe Calderón
Vorige president Vicente Fox
Opvolging verkiezingen
2000     2012
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Mexico
Overzicht van de presidentsverkiezingen. Blauwe staten zijn door Calderón gewonnen (16), en de gele staten door López Obrador (13+DF).

Op zondag 2 juli 2006 vonden er in Mexico algemene verkiezingen plaats. Er werd gestemd voor:

Tegelijkertijd vonden er gouverneursverkiezingen plaatsvinden in Jalisco, Guanajuato en Morelos en werd in Mexico-Stad een nieuwe burgemeester gekozen.

Campagne[bewerken]

Kandidaten[bewerken]

De volgende politici waren kandidaat bij de presidentsverkiezingen van 2006:

Debatten[bewerken]

In de aanloop naar de verkiezingen werden er twee debatten voor de presidentskandidaten georganiseerd. Het eerste debat van 25 april was vooral opvallend wegens de afwezigheid van López Obrador, wiens plaats werd ingenomen door een lege stoel. De meeste kijkers wezen Calderón en Mercado als winnaars aan, terwijl Madrazo als verliezer werd gezien. Tijdens het tweede debat op 6 juni waren wel alle kandidaten aanwezig, en hier wezen kijkers zowel Calderón als López Obrador als winnaar aan. Voor beide debatten gold dat de kandidaten hun tegenstanders volgens velen meer persoonlijke aanvielen dan nodig was geweest, een toon die eigenlijk voor de hele campagne gold.

Politiek van Mexico
Wapenschild van Mexico
Politiek van Mexico (categorie)
President: Felipe Calderón (lijst)
Kabinet
Congres van de Unie
Kamer van Afgevaardigden
Senaat van de Republiek

politieke partijen
PAN · PRI · PRD
PVEM · PT · PMC · PANAL

Congresverkiezingen 2009
Presidentsverkiezingen 2012

Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Mexico

Peilingen[bewerken]

Gedurende lange tijd wezen peilingen op een overwinning voor López Obrador met zo'n 40%, maar sinds het eerste debat, waarin López Obrador afwezig was, heeft hij aan steun verloren en gaven de meeste peilingen Calderón als winnaar aan met zo'n 35-40%, met López Obrador op 30-35%. In de laatste weken maakte López Obrador zijn achterstand echter weer goed. In de laatste peilingen, die een week voor de verkiezingen werden gehouden (het is volgens de Mexicaanse kieswet niet toegestaan in de laatste week van de verkiezingen opiniepeilingen te houden) stond López Obrador weer aan de leiding, maar zijn voorsprong op Calderón lag wel binnen de foutmarge Madrazo zou volgens de peilingen zo'n 25% van de stemmen halen, Mercado 3% en Campa 1%. Verschillende kandidaten en analisten uitten hun zorgen over push poll, peilingen die geen echte peilingen zijn maar bedoeld om een kandidaat te steunen dan wel zwart te maken.

"De Andere Campagne"[bewerken]

Naar aanleiding van de presidentsverkiezingen maakte het Zapatistisch Nationaal Bevrijdingsleger (EZLN), een inheemse verzetsbeweging uit Chiapas, een tour door Mexico. Ze noemden deze tour "De Andere Campagne" (La Otra Campaña) en zetten zich af tegen de gevestigde politiek, die zij als neoliberaal en ondemocratisch zien. Enigszins opvallend haalde het EZLN fel uit naar de linkse kandidaat López Obrador en de PRD. Omdat de meeste PRD'erst voormalige PRI'ers waren, zijn zij volgens het EZLN net als de anderen "dieven en moordenaars".

Officiële uitslagen[bewerken]

Presidentsverkiezingen[bewerken]

Partij/Alliantie Kandidaat Stemmen Percentage
Nationale Actiepartij (PAN) Felipe Calderón 15.000.284 35,89%
Alliantie voor Mexico
(Institutioneel Revolutionaire Partij (PRI), Groene Ecologische Partij van Mexico (PVEM))
Roberto Madrazo 9.301.444 22,26%
Alliantie voor het Welzijn van Allen
(Partij van de Democratische Revolutie (PRD), Partij van de Arbeid (PT), Convergentie))
Andrés Manuel López Obrador 14.756.350 35,31%
Sociaaldemocratisch- en Boerenalternatief (PASC) Patricia Mercado 1.128.850 2,70%
Nieuwe Alliantie (PANAL) Roberto Campa Cifrián 401.804 0,96%
niet-geregistreerde kandidaten 297.989 0,71%
ongeldige stemmen 904.604 2,16%

Kamer van Afgevaardigden[bewerken]

Partij/Alliantie Zetels Percentage
Nationale Actiepartij (PAN) 208 33,4%
Alliantie voor Mexico
Institutioneel Revolutionaire Partij (PRI)
Groene Ecologische Partij van Mexico (PVEM)
123
106
17
28,2%
Alliantie voor het Welzijn van Allen>
Partij van de Democratische Revolutie (PRD)
Partij van de Arbeid (PT)
Convergentie
157
127
13
17
29,0%
Sociaaldemocratisch- en Boerenalternatief (PASC) 4 2,0%
Nieuwe Alliantie (PANAL) 10 4,6%

Kamer van Senatoren[bewerken]

Partij/Alliantie Zetels Percentage
Nationale Actiepartij (PAN) 52 33,6%
Alliantie voor Mexico
Institutioneel Revolutionaire Partij (PRI)
Groene Ecologische Partij van Mexico (PVEM)
39
31
8
28,0%
Alliantie voor het Welzijn van Allen>
Partij van de Democratische Revolutie (PRD)
Partij van de Arbeid (PT)
Convergentie
36
31
5
5
29,7%
Sociaaldemocratisch- en Boerenalternatief (PASC) 0 1,9%
Nieuwe Alliantie (PANAL) 1 4,0%

Protesten[bewerken]

Demonstratie van aanhangers van López Obrador in Guanajuato

Exit-polls en de eerste uitslagen wezen op een too close to call-situatie, waarbij Calderón en López Obrador vrijwel evenveel stemmen hadden. Hierop riepen beide kandidaten zich tot winnaar uit, ondanks beloften dit niet te doen totdat de uiteindelijke uitslag bekend zou zijn. Nadat 98,5% van de stemmen zijn geteld leidt Calderón met 1% voorsprong op López Obrador, een getal dat later tot 0,64% wordt bijgesteld.

Hierna ging het Federaal Electoraal Instituut (IFE) over tot het controleren van alle stembussen. López Obrador maakte een dag na de verkiezingen bekend dat 3 miljoen stemmen vermist zouden zijn, en eiste een volledige hertelling. Op 6 juni maakte het IFE de definitieve uitslag bekend, waarbij Calderón met 0,58% verschil zou hebben gewonnen, waarna deze López Obrador opriep zijn nederlaag te erkennen. López Obrador sprak van fraude. Zo zouden er nog altijd 2,5 miljoen stemmen niet geteld zijn, terwijl andere stemmen juist dubbel of driemaal zijn geteld. Ook zouden er op verschillende plaatsen in de deelstaat Mexico stembiljetten op vuilnishopen zijn aangetroffen, terwijl in dezelfde staat en andere plekken in het ook stembussen eerder zijn gesloten wegens tekort aan stembiljetten of slecht weer, waardoor sommigen hun stem niet konden uitbrengen. López Obrador verklaarde de uitslag te zullen aanvechten bij het Electoraal Gerechtshof. Ook riep hij zijn aanhangers op om op zaterdag 8 juni te demonstreren tegen de fraude op het Zócalo, het centrale plein van Mexico-Stad, wat het begin was van nog altijd aanhoudende protesten.

Inmiddels hebben aanhangers van López Obrador verschillende strategische punten in Mexico-Stad bezet, waaronder de Paseo de la Reforma en de omgeving van het Congres van de Unie. Ook in andere delen van het land vinden protesten plaats; zo is de grensovergang naar de Verenigde Staten bij Ciudad Juárez een tijd bezet geweest. De acties worden gesteund door (linkse) organisaties uit het hele land, waarin de Volksassemblee van het Volk van Oaxaca (APPO) in Oaxaca de Juárez het meest noemenswaardig is. Deze organisatie is voortgekomen uit een protest van leraren, maar is uitgegroeid tot een bredere verzetsbeweging gericht tegen de autoritaire gouverneur Ulises Ruiz (PRI), waarvan zij het aftreden eisen. Verschillende gevechten hebben plaatsgevonden tussen linkse demonstranten enerzijds en Ruiz-getrouwe knokploegen gesteund door de staatspolitie anderzijds. Berichten dat hierbij doden zijn gevallen zijn niet bevestigd.

Op 20 augustus zorgden de gouverneursverkiezingen in Chiapas voor een nieuwe bijdrage tot de protesten. PRD-kandidaat Juan José Sabines Guerrero heeft volgens voorlopige uitslagen de verkiezing gewonnen met slechts 0,22% voorsprong op José Antonio Aguilar Bodegas van de PRI. Beide kandidaten beschuldigen de ander ervan fraude te hebben gepleegd. Deze verkiezing was van tevoren sowieso al omstreden, daar PAN-kandidaat Francisco Rojas Toledo zich tien dagen voor de verkiezingen had teruggetrokken, en opriep op Aguilar Bodegas te stemmen.

Begin augustus verklaarde het IFE dat ongeveer 9% van de stembussen opnieuw geteld zou worden. López Obrador en zijn aanhangers namen hier geen genoegen mee, en eisten dat alle stemmen opnieuw worden geteld. Hoewel de hertelling snel voorbij was, duurde het enige tijd voordat het Electoraal Gerechtshof de uitslag bekend maakte. Volgens de PRD hadden de hertellingen fraude uitgewezen, volgens de PAN was dat niet het geval. Uiteindelijk maakte het gerechtshof bekend dat er weliswaar enige onregelmatigheden hadden plaatsgevonden, maar dat de effecten daarvan te weinig uitmaakten om de uitslag te veranderen. López Obrador en zijn aanhangers namen hier echter geen genoegen mee. Op 1 september, de dag waarop altijd het parlementaire jaar geopend wordt en de president een toespraak houdt voor de Kamer van Afgevaardigden, drongen parlementariërs van de PRD en de PT naar voren en verhinderden zij president Fox deze toespraak te houden. Deze verliet hierop het parlementsgebouw, en las de toespraak voor vanuit zijn presidentiële verblijf Los Pinos. Vier dagen later werd Calderón door het Electoraal gerechtshof tot winnaar uitgeroepen. López Obrador legde zich hier nog steeds niet bij neer en vormde een tegenregering, de Nationale Democratische Conventie.

Externe links[bewerken]