Mexicaanse korsthagedis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mexicaanse korsthagedis
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2007)
Twee exemplaren in een duirentuin
Twee exemplaren in een duirentuin
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Platynota (Varaanachtigen)
Familie: Helodermatidae (Korsthagedissen)
Geslacht: Heloderma
Soort
Heloderma horridum
(Wiegmann, 1829)
Afbeeldingen Mexicaanse korsthagedis op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Mexicaanse korsthagedis op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De Mexicaanse korsthagedis[2] (Heloderma horridum) is middelgrote hagedis uit de familie korsthagedissen (Helodermatidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Arend Friedrich August Wiegmann in 1829. Oorspronkelijk werd de naam Trachyderma horridum gebruikt.[3]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De Mexicaanse korsthagedis wordt ongeveer een halve meter lang, maximaal 89 centimeter inclusief de relatief korte en dikke staart. De huidskleur is zwart met gele tot roze vlekken, deze vlekken zijn helder bij jonge exemplaren en worden vager naarmate de dieren ouder worden. De huid heeft vele kleine, wrat-achtige insluitingen of osteodermen die het dier beschermen tegen vijanden. De mannetjes zijn van de vrouwtjes te onderscheiden door een langere nek een bredere kop.

Leefwijze[bewerken]

De Mexicaanse korsthagedis voedt zich voornamelijk met eieren en jonge dieren, zoals muizen en konijnen, echter ook reptielen, vogels en grote insecten worden gegrepen. De hagedis ligt een groot deel van zijn leven ingegraven in zijn hol en gaat af en toe op jacht naar voedsel, dit gebeurt altijd 's ochtend vroeg of in de avond als het niet te heet is. De Mexicaanse korsthagedis is giftig, het gif is voor de mens meestal niet dodelijk. Het grootste probleem is vaak dat de hagedis niet meer los wil laten en de kaken gebroken moeten worden.

Voortplanting[bewerken]

Een legsel bestaat meestal uit 4 tot 10 langwerpige eieren, die worden afgezet in een hol onder de grond.

Soorten en ondersoorten[bewerken]

Deze hagedis is giftig en lijkt op de enige andere soort in het geslacht, H. suspectum, het gilamonster. De verschillen zijn een wat zuidelijker verspreidingsgebied en een gelige in plaats van een rode vlektekening, hoewel dat laatste niet altijd opgaat. Korsthagedissen leven in het noordwesten tot zuidwesten van Mexico, en komen voor in halfwoestijnen, graslanden en ook wel bossen. Er zijn vier ondersoorten;

De laatste ondersoort is de algemeenste en bekendste: deze soort wordt in dierentuinen en soms bij particulieren gehouden.

Afbeeldingen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronvermelding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
  1. (en) Mexicaanse korsthagedis op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 371, 372 ISBN 90 274 8626 3.
  3. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Heloderma horridum
Bronnen7 september 2014
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Heloderma horridum - Website Geconsulteerd 7 september 2014