Michaël Febres Cordero

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Michaël Febres Cordero, (Cuenca, Ecuador, 7 november 1854 - Premia del Mar, Spanje, 9 februari 1910), eigenlijk Francisco, een kleinzoon van de beroemde generaal Léon Febres Cordero uit de onafhankelijkheidsoorlog tegen Spanje, was licht fysiek gehandicapt.

Op 24 maart 1868 trad Francisco in Quito in bij de Broeders van de Christelijke Scholen en ontvangt de naam Michaël. Hij werd een begenadigde leraar die de kinderen met een groot enthousiasme onderwijst in de vreemde talen. Hij schreef enkele werken ter voorbereiding op de Communie en het Vormsel. Daarnaast schreef hij ook enkele gewaardeerde literaire werken. In opdracht van zijn orde om verschillende werken van Johannes Baptist de la Salle te vertalen in het Spaans, vertrekt hij in 1907 naar Parijs en naar Brussel. Om gezondheidsredenen zocht hij een zonniger klimaat op, nabij Barcelona.

Op 30 oktober 1977 werd Michaël door paus Paulus VI zalig- en op 21 oktober 1984 door paus Johannes Paulus II heilig verklaard. Zijn feestdag is op 9 februari.

Externe link[bewerken]