Michael Gross (zwemmer)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Michael Gross (Frankfurt am Main, 17 juni 1964) is een voormalig topzwemmer uit West-Duitsland, die in totaal drie gouden olympische medailles won in zijn carrière.
Gross is de succesvolste zwemmer uit de (West-)Duitse geschiedenis. Hij won, naast drie olympische titels bij de Olympische Spelen van 1984 (Los Angeles) en 1988 (Seoul), verder vijf wereld- en dertien Europese titels. Daarnaast verbeterde de specialist op de vlinder- en vrije slag in totaal twaalf wereldrecords.
Vanwege zijn enorme span- en reikwijdte (2 meter 27 bij een lengte van 2 meter 2) verwierf Gross de bijnaam De Albatros. Hij werd in eigen land viermaal verkozen tot Duits Sportman van het Jaar: in 1982, 1983, 1984 en 1988. Gross studeerde Germanistiek, Politicologie en Mediawetenschappen, en promoveerde in 1994 in Frankfurt met zijn dissertatie getiteld Ästhetik und Öffentlichkeit : die Publizistik der Weimarer Klassik.
Gross won zijn laatste titel in 1991 bij de wereldkampioenschappen langebaan (50 meter) in Perth. Hij figureerde in de door regisseur Bud Greenspan gemaakte documentair 16 Days of Glory over de Zomerspelen van 1988.
| Olympisch kampioen |  |
|---|---|
 1900: Frederick Lane 1968: Mike Wenden 1972: Mark Spitz 1976: Bruce Furniss 1980: Sergey Kopliakov 1984: Michael Gross 1988: Duncan Armstrong 1992: Jevgeni Sadovy 1996: Danyon Loader 2000: Pieter van den Hoogenband 2004: Ian Thorpe 1968: Doug Russell 1972: Mark Spitz 1976: Matt Vogel 1980: Pär Arvidsson 1984: Michael Gross 1988: Anthony Nesty 1992: Pablo Morales 1996: Denis Pankratov 2000: Lars Frölander 2004: Michael Phelps 1956: William Yorzyk 1960: Michael Troy 1964: Kevin Berry 1968: Carl Robie 1972: Mark Spitz 1976: Mike Bruner 1980: Sergey Fesenko 1984: Jon Sieben 1988: Michael Gross 1992: Melvin Stewart 1996: Denis Pankratov 2000: Tom Malchow 2004: Michael Phelps |
|
