Michael Scot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Michael Scot (ca. 1175 – ca. 1234) was een veelzijdig middeleeuws geleerde.

Jeugd en studie[bewerken]

Scot werd geboren in Schotland. Hij ging naar school in het Engelse Durham waar hij de Durham School, een privékostschool, bezocht en vervolgde zijn studies aan de universiteiten van Oxford en Parijs. Hij wijdde zich daar aan de studie van filosofie, wiskunde en astrologie. Op enig moment moet hij ook een opleiding tot priester genoten hebben aangezien paus Honorius III hem in een brief noemt waarin hij aan Stephen Langton vraagt om Scot een zetel als geestelijke te verlenen in Engeland. De paus zelf droeg hem voor als aartsbisschop van Cashel in Ierland.

Werkzaamheden[bewerken]

Voor 1209 vervoegde hij zich op diens verzoek aan het hof van keizer Frederik II in Palermo. Daar leerde hij Arabisch en maakte zoveel indruk op de keizer dat deze hem naar verschillende universiteiten in Europa zond om het werk van Aristoteles en de Arabische commentaren daarop meer bekendheid te geven. Hij vertaalde deze werken in Toledo van het Arabisch naar het Latijn. Door zijn bekwaamheid in het Arabisch maakte hij ook kennis met het werk van Avicenna en Averroes.


De tweede versie van Fibonacci's beroemde boek over Wiskunde, "Liber Abaci", was opgedragen aan Micheal Scot in 1227 CE en er is gesuggereerd dat Michael Scot zelfs een rol speelde in Fibonacci's beschrijving van de Fibonacci reeks[1].

Diversiteit[bewerken]

Zijn grote geleerdheid, die zich ook uitbreidde tot theologie, geneeskunst en astronomie, leidde ertoe dat hem wel bekwaamheden van een tovenaar werden toegeschreven. In die hoedanigheid komt hij voor in Dantes Inferno, in het werk van Boccaccio en in The Lay of the Last Minstrel van Walter Scott.

Werk[bewerken]

Scots eigen werken bestrijken het gebied van de astrologie, alchemie en occulte wetenschappen.

  • Liber Physiognomiae
  • Quaestio Curiosa de Natura Solis et Lunae
  • Super auctorem spherae
  • De chiromantia

Noten[bewerken]

  1. T.C. Scott; P. Marketos. On the Origin of the Fibonacci Sequence (PDF). MacTutor History of Mathematics archive, University of St Andrews (maart, 2014)


Externe link[bewerken]

Wikisource Meer bronnen die bij dit onderwerp horen, kan men vinden op de pagina Catholic Encyclopedia (1913)/Michael Scotus op de Engelstalige versie van Wikisource.
Bronnen, noten en/of referenties
  • Stapleton, Michael; The Cambridge Guide to English Literature, Cambridge University Press, 1983
  • Rev. J. Wood Brown (1897); Life and Legend of Michael Scot