Michael von Faulhaber

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gedenksteen in de Frauenkirche van München
Faulhaber1931.JPG

Michael von Faulhaber (Klösterheidenfeld, 5 maart 1869 - München, 12 juni 1952) was een Duits geestelijke en kardinaal.

Faulhaber werd in 1892 tot priester gewijd en in 1910 tot bisschop benoemd van Speyer. Tijdens de Eerste Wereldoorlog steunde hij probleemloos zijn land en kreeg hij als eerste geestelijke het IJzeren Kruis. In 1917 werd hij aartsbisschop van München en in 1921 kardinaal met Romeins titelkerk Sant’Anastasia. Als conservatief verbood hij in 1925 de clerus om de overleden Duitse presidentFriedrich Ebert sr. te eren. Bij de opkomst van het nazisme in de jaren 1930 verwierp hij het nazisme en schreef in 1937 een eerste ontwerp voor de pauselijke encycliek Mit brennender Sorge tegen het nazisme. De nazi's noemden hem de Judenkardinal, maar hij steunde wel de Anschluss en de inval in Tsjechoslowakije. Bij de moordaanslag op Adolf Hitler in 1939 stuurde hij een steuntelegram. In 1951 wijdde hij de latere paus Benedictus XVI tot priester. Bij zijn overlijden in 1952 was hij de enige nog levende door paus Benedictus XV gecreëerde kardinaal.

Naar hem genoemde Kardinal-Faulhaber-Straße, in München.
Voorganger:
Franziskus von Bettinger
Aartsbisschop van München-Freising
1917-1952
Opvolger:
Joseph Wendel