Michel Chasles

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Michel Chasles

Michel Chasles (Épernon 15 november 1793Parijs, 18 december 1880) was een Frans meetkundige. De Stelling van Chasles-Möbius is mede naar hem genoemd.

Hij werd geboren in Épernon en studeerde aan de École Polytechnique in Parijs. Zijn leraar was Poisson. In de zesde coalitieoorlog werd hij als dienstplichtige opgeroepen om mee te vechten bij de verdediging van Parijs in 1814. Na deze oorlog besloot hij zich aan wiskundige studies te wijden.

In 1837 publiceerde hij zijn historische werk over oorsprong en ontwikkeling van methode in de meetkunde, een studie over de theorie van de reciproque polaren in de projectieve meetkunde. Dit werk maakte hem bekend en gerespecteerd. Mede daardoor werd hij in 1841 tot professor aan de École Polytechnique en in 1846 aan de Sorbonne werd benoemd.

Hij is één van de 72 Fransen wier namen op de Eiffeltoren gegrift staan. In 1865 kreeg hij de Copley Medal.

Anekdote[bewerken]

Michel Chasles is naast onsterfelijk beroemd ook onsterfelijk belachelijk geworden. Marie-Laure Prévost in [1], Marc Bloch in Apologie pour l'histoire en Michael Farquhar in A Treasury of Deception beschrijven hoe Chasles tussen 1861 en 1869 27.000 valse handgeschreven brieven kocht van de Franse vervalser Vrain-Denis Lucas. De naïviteit van Chasles moet enorm geweest zijn: tussen de brieven zaten juweeltjes van Alexander de Grote aan Aristoteles, van Cleopatra aan Marcus Antonius, en van Maria Magdalena aan de verrezen Lazarus. Al deze Bijbelse en historische figuren schreven bovendien oud Frans.