Michel Ney

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Michel Ney
Michel ney.jpg
Bijnaam Dapperste der dapperen
Geboren 10 januari 1769
Saarlouis
Overleden 7 december 1815
Parijs
Land/partij Vlag van Frankrijk Frankrijk
Dienstjaren 1788 - 1815
Rang maarschalk van Frankrijk
Pair van Frankrijk
Leiding over Keizerlijke Garde
Slagen/oorlogen Slag bij Elchingen
Slag bij Smolensk (1812)
Slag bij Borodino
Honderddagenoorlog
-Slag bij Ligny
-Slag bij Quatre-Bras
-Slag bij Waterloo

Michel Ney, als duc de l'Empire 1e hertog van Elchingen, en als prince de l'Empire 1e prins van La Moskowa, (Saarlouis, 10 januari 1769Parijs, 7 december 1815), was een Frans militair en Maarschalk van Frankrijk.

Biografie[bewerken]

Ney, lid van de familie Ney d'Elchingen, was de zoon van kuiper. In 1788 trad hij toe tot een huzarenregiment. Tijdens de Franse Revolutie klom hij snel op; Ney was actief in Mannheim en na de Vrede van Lunéville in Zwitserland, waar hij betrokken was bij de opstelling van de Mediationsakte. In 1804 werd hij maarschalk van Frankrijk. Hij onderscheidde zich verder in de Slag bij Elchingen in 1805, het veroveren van Maagdenburg (1806), en in de Slag bij Jena. In 1808 trok hij met Napoleon naar Spanje; in 1812 nam hij deel aan de Slag bij Smolensk (1812) en de Slag bij Borodino aan de Moskva. In de slagenserie bij Krasny onderscheidde hij zich bijzonder, omdat hij toen hij ingesloten was alsnog bij het terugtrekkende leger wist te komen.

Na de Slag bij Bautzen benoemde Napoleon Ney in 1813 als commandant van een versterkt leger van Berlijn, en trok zelf weer richting Blücher die zich weer terugtrok. Ney werd echter vernietigend verslagen bij Dennewitz door Friedrich Wilhelm Bülow von Dennewitz, die vervolgens oprukte naar Holland en de Oostenrijkse Nederlanden.

Na de Restauratie van het huis Bourbon benoemde Lodewijk XVIII hem tot pair van Frankrijk en bevelhebber van de 6e divisie. Toen hij werd uitgezonden tegen de van Elba teruggekeerde Napoleon, liep hij op (17 maart 1815) met 20.000 man over bij Auxerre. 's Avonds vlucht Lodewijk XVIII richting Gent; Napoleon gaf opdracht het leger aan de noordgrens te herorganiseren, zodat in mei een beslissende slag tegen de geallieerden gevoerd kon worden. Het werd juni na de goedkeuring van het Charter van 1815.

Tijdens de Honderd Dagen (1815) was Ney commandant van de Keizerlijke Garde. Bij de opmars (honderddagenoorlog) was hij bevelhebber van de linkerflank van het Franse leger; Ney voerde het bevel over het 1e en 2e legerkorps, alsmede cavaleriekorpsen. De Slag bij Ligny werd gewonnen, maar hij slaagde er niet in de Hertog van Wellington in de Slag bij Quatre-Bras te verslaan.

Michel Ney gaf twee dagen later, tijdens de slag bij Waterloo, rond 16.00 uur het bevel om het geallieerde centrum via cavaleriecharges aan te vallen. De lichte cavalerie van de Garde, onder luitenant-generaal Lefèbvre-Desnouettes (2.000 ruiters) sloot zich aan bij de 3.000 kurassiers onder Jean-Baptiste Milhaud. Deze aanval liep stuk tussen de geallieerde carrés. Rond 16.20 bemerkte Wellington voor het eerst de troepen van Blücher die oprukten naar zijn linkervleugel. Napoleon keurde de autonome actie van Ney af.

Rond 17.00 uur besloot Napoleon zelf tot een tweede cavaleriecharge tegen het vijandelijk centrum. Op eigen initiatief sloot de Zware Cavalerie van de Garde zich hierbij aan. 6000 ruiters stormden opnieuw voorwaarts en Ney verloor die dag daarbij zijn vierde paard. Een half uur later was de Franse aanval doodgebloed. Hun cavalerie leed 30 à 40% verliezen.

Na de nederlaag van Napoleon in de Slag bij Waterloo werd Ney op 3 augustus gearresteerd in Parijs. Vier maanden later is hij gefusilleerd op beschuldiging van hoogverraad. Hij weigerde geblinddoekt te worden en gaf zelf het bevel tot schieten in de Jardin du Luxembourg. De Broglie's stem tegen de veroordeling werd gezien als een oppositionele daad tegen koning Lodewijk XVIII en hij week tijdelijk uit naar het buitenland.

Wegens zijn grote moed kreeg hij onder zijn manschappen (of van Napoleon) de naam 'dapperste der dapperen'. Zijn tactisch inzicht is echter door historici altijd sterk bekritiseerd; zijn ongecoördineerde aanvallen bij Quatre Bras en Waterloo zouden oorzaak zijn geweest van Napoleons nederlaag. Er zijn echter ook historici die ervan uitgaan dat Ney last had van het psychische fenomeen dat later Shellshock genoemd zou worden, waardoor hij niet meer in staat zou zijn rationele belissingen te nemen.

Michel Ney ligt begraven op de begraafplaats Pere Lachaise in Parijs.