Michelson-interferometer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een Michelson-interferometer voor gebruik op een optische tafel.

De Michelson interferometer is een van de bekendste interferometers en is bedacht door Albert Abraham Michelson. Een lichtbundel wordt gesplitst in twee bundels die een verschillende weg doorlopen alvorens samen te komen en te interfereren. Zo kunnen minieme verschillen in de weglengtes gemeten worden.

Werking[bewerken]

Schema van de interferometer met lichtbron, halfdoorlatende spiegel, twee reflectoren en scherm of detector
  1. Een lichtbron, tegenwoordig bijvoorbeeld een laser, geeft een parallelle lichtbundel
  2. Deze treft een beamsplitter (bundelsplitser, een halfdoorlatende spiegel)
  3. Deze splitst de bundel op in één doorgaande en één onder 90° gereflecteerde bundel.
  4. De doorgaande bundel wordt gereflecteerd door een spiegel.
  5. De andere bundel kaatst terug van een andere spiegel.
  6. De gereflecteerde bundels recombineren via de beamsplitter en
  7. bereiken een scherm of detector.

Toepassing[bewerken]

Voor vele toepassingen is de Mach-Zehnder-interferometer meer geschikt, die bij gelijke weglengtes van de beide lichtbundels een minimum intensiteit op de detector geeft, omdat de faseverschuiving nul is bij interne reflecties.

Niet-lineaire Michelsoninterferometer[bewerken]

De niet-lineaire Michelsoninterferometer of Step-phase Michelson interferometer is een uitgebreide Michelsoninterferometer waarin de spiegel in een tak vervangen is door een Gires-Tournois interferometer of Gires-Tournois etalon. Het stralingsveld vanuit de Gires-Tournois etalon interfereert met de vlakke golven die door de normale spiegel weerkaatst worden. Omdat de verandering van de fase afhangt van de golflengte en stapsgewijs verspringt, zijn er speciale toepassingen in bijvoorbeeld fiberoptica en telecommunicatie.

Beide spiegels in een Michelsoninterferometer kunnen vervangen worden door Gires-Tournois etalons (Fabry-Pérot-interferometer).

Bronnen[bewerken]

  • Born, M. & Wolf, E.: Principles of optics, Pergamon Press, Oxford, 1987
  • Hecht, E. & Zajac, A.: Optics, Addison-Wesley, Reading, 1974
  • Kronig, A. (red.): Leerboek der natuurkunde, Scheltema & Holkema, Amsterdam, 1962
  • Biezeveld, H. en Mathot, L.: Scoop Natuurkunde voor de bovenbouw 5/6 vwo, Wolters-Noordhoff Groningen, 1997 vijfde druk

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]