Michiel Schapers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Michiel Schapers op 't Melkhuisje in 1985.

Michiel Schapers (Rotterdam, 11 oktober 1959) is een voormalig Nederlands proftennisser.

De bedrijfseconomie student Schapers werd in 1982 op 22 jarige leeftijd proftennisser met Martin Simek als trainer. Hij haalde onder andere de kwartfinale van het Olympisch tennistoernooi in Seoel in 1988. Tevens bereikte hij twee keer de kwartfinale van de Australian Open (1985 en 1988). Vier keer haalde hij een finale op de ATP Tour. In zijn laatste finale op Rosmalen in 1991 verspeelde hij twee matchpoints tegen de Duitser Saceanu. Zijn hoogste ranking op de ATP-wereldranglijst is plaats 25 (april 1988). Zijn wellicht mooiste overwinning boekte Schapers in 1985 tijdens de Australian Open. In vijf sets bedwong hij de regerend Wimbledonkampioen Boris Becker. Schapers heeft ook overwinningen behaald op Grand Slam winnaars Yannick Noah en Johan Kriek (2 keer).

Schapers was een all round sporter die pas op zijn 11e met tennis begon. Hij moest het vooral hebben van zijn strategisch/tactisch talent en zijn sterke discipline.

Schapers was lang (2,00 meter) en gebruikte zijn lengte om aanvallend tennis te spelen. Met goed geplaatste services bracht hij zijn sterke volleys in stelling. Op de service van de tegenstander kwam hij ook vaak naar het net met "chip and charge" spel. Dankzij zijn verfijnde balgevoel blonk hij uit in dropshots en stopvolleys.

Schapers was jarenlang de nummer 1 van het Nederlandse tennis (1982 t/m 1988). Met daarachter Tom Nijssen, Huub van Boeckel en Menno Oosting. Als enige Nederlander stond hij met regelmaat in de top 100. In zijn topjaar 1988 stond Schapers voortdurend in de top 50.

Na zijn actieve loopbaan werd hij tenniscoach. Hij coachte onder andere de Tsjech Daniel Vacek, de Duitser Alexander Radulescu, de Nieuw-Zeelandse Marina Erakovic en recentelijk de Roemeense Raluca Olaru. Van 1995 tot 2004 werkte Schapers voor de KNLTB in diverse functies. Van 1998 tot en met 2000 was hij aanvoerder van het Davis Cup-team.

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993
Vlag van Australië Australian Open - - KF - 2R KF 4R 1R 2R 3R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 3R 2R 2R 3R 1R 1R 1R - 3R -
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 1R - 1R 3R 3R 3R 1R - 1R -
Vlag van Verenigde Staten US Open - - - - 1R 1R 1R - 2R 1R -

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993
Vlag van Australië Australian Open - 2R - 1R 1R 2R 1R 1R 2R 2R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 1R KF 3R 1R 2R 2R 3R 1R -
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R - 3R 1R 1R 1R 3R 1R 2R -
Vlag van Verenigde Staten US Open - - - 2R 2R 2R - 2R 1R -

Externe links[bewerken]