Microcomputer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een microcomputer is een computer die een microprocessor als centrale verwerkingseenheid (CPU) gebruikt. De term is eigenlijk verouderd, en diende om onderscheid te maken tussen mainframes, minicomputers (die naar huidige maatstaven ook nog vrij fors waren) en microcomputers, waarbij de gehele CPU op een enkele chip zat. De term betekent zeer kleine computer en werd voor het eerst gebruikt door Isaac Asimov in het korte verhaal De Stervende Nacht (gepubliceerd in 1956 in The Magazine of Fantasy and Science Fiction).

Tussen 1975 en 1980 werden de eerste kleine computers op de markt gebracht met een microprocessor. Zowel in de categorie desktop (huis, kantoor, school) als in de categorie besturing (laboratorium, machinebesturing, apparaatbesturing, enzovoorts). En uiteraard ging na 1980 de ontwikkeling door: microcomputers werden krachtiger, kleiner, veelzijdiger en goedkoper. Het toepassingsgebied nam enorm toe, zodat in 2011 bijna elke westerling een mobiele telefoon op zak heeft, de grotendeels bestaat uit een microcomputer.

De ontwikkeling van de techniek en van de toepassingen van microcomputers is gepaard gegaan met evolutie van de gebruikte termen:

Tijdschema[bewerken]

  • Rond 1950 nam een digitale computer, werkend met elektronenbuizen, de ruimte in van een woonhuis; en nogmaals zoveel voor de noodzakelijke koeling.
  • Rond 1960 had een krachtiger apparaat, gebouwd met transistors, slechts een grote zaal nodig.
  • Rond 1970 paste een nog krachtiger computer, gebouwd met geïntegreerde schakelingen, in dezelfde ruimte; maar dan wel inclusief de randapparatuur: kaartlezers, printers, tape units voor opslag van gegevens, e.d.
  • Rond 1980 waren de meeste computers, gebouwd met microprocessors, klein genoeg om in een kast of op het bureau te passen.
  • Vanaf 1990 worden de afmetingen van computers vooral bepaald door het gebruik. Voor PC's waren draagbare computers met LCD-beeldschermen al veel gezien. Vanaf deze tijd ging de ontwikkelingen in micro-elektronica zeker door, maar het zijn vooral het toepassingsgebied en de in- en uitvoerapparaten (toetsenbord, beeldscherm, data-opslag) die de vormgeving en de afmetingen bepalen.

Zie ook[bewerken]