Midden-Egypte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Midden-Egypte is een moderne (19e-eeuwse) benaming voor het gebied tussen Neder-Egypte en Opper-Egypte, stroomopwaarts reikend van Beni Suef in het noorden tot Qina in het zuiden.[1]

De streek is bewoond sinds de pre-dynastieke periode. Talrijke monumenten tonen het belang van dit gebied in het oude Egypte aan. Hier bevinden zich met Beni Hassan, Dair al-Berscha, Meir en Assioet, de belangrijkste gouwvorstengraven van de Eerste tussenperiode en het Middenrijk. Ten zuiden van Al-Minya ligt Achetaton, de hoofdstad van Achnaton aan het einde van de 18e Dynastie.

Noten[bewerken]

  1. L. Milledrogues, Egypte, Den Haag - Brussel, 2004, p. 244. Vgl. Midden-Egypte, egyptologica-vlaanderen.be