Miel Cools

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Miel Cools
Miel Cools bij uitreiking van het Gulden Spoor in 2012.
Miel Cools bij uitreiking van het Gulden Spoor in 2012.
Algemene informatie
Volledige naam Emile August Cools
Geboren 15 april 1935
Herk-de-Stad
Overleden 1 juni 2013
Hasselt
Land Vlag van België België
Werk
Genre(s) Kleinkunst
Beroep(en) Zanger en Muzikant
Instrument(en) Gitaar
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Miel Cools samen met Claire Vanhonnacker tijdens een optreden in Deerlijk, april 1970.

Emile August (Miel) Cools (Herk-de-Stad, 15 april 1935Hasselt, 1 juni 2013) was een Vlaamse zanger, gitarist en kleinkunstenaar. Hij wordt de 'Nestor van de kleinkunst' in Vlaanderen genoemd. Zijn bekendste nummers zijn Boer Bavo op tekst van Bert Broes , Houden van, De Troubadours, De Soldaat, Vader, Lied van Jan, De Zeven Zwanen en Niet Bang Zijn.

Biografie[bewerken]

Cools begon zijn kleinkunstcarrière in 1954 als schrijver van de studentenoperette De misbakken student (naar een libretto van Roger Hendriks). Vanaf 1960 trad hij op met liedjes van Toon Hermans, Jules de Corte en anderen, maar niet lang daarna schreef hij zijn eigen muziek op teksten van onder andere Bert Broes, Jaak Dreesen en Louis Verbeeck.

Hij werd een van de pioniers van het kleinkunstgenre in Vlaanderen. Als geen ander kon hij alleen op een kruk met zijn gitaar een publiek boeien. In 1967 richtte hij zijn eigen platenmaatschappij Kalliope op. Cools was de ontdekker van Luk Saffloer, De Vaganten en Wim De Craene.

Radio[bewerken]

In 1979 presenteerde hij het radioprogramma Er trilt een snaar.

Eerbetonen[bewerken]

Op 10 oktober 2004 werd in het Cultuurcentrum van Hasselt gevierd dat Miel Cools 50 jaar op de planken stond. Sinds februari 2005 had Cools een nieuw programma getiteld "D'r was toch nog iets!!." Hij werd daarin bijgestaan door de Vlaamse musici Jokke Schreurs (gitaar) en Ivan Smeulders (accordeon).

Op 11 juli 2012 ontving Cools een Gulden Spoor, een onderscheiding waarmee de beweging Vlaanderen-Europa personen of instanties huldigt die door hun engagement of hun prestaties een markant spoor trekken op cultureel, algemeen-maatschappelijk of sociaal-economisch vlak en daarbij een positieve betrokkenheid op de Vlaamse samenleving aan de dag leggen.

Persoonlijk leven[bewerken]

Cools was getrouwd met Jenny Nysten en had vier kinderen. In mei 2007 stopte Cools op doktersbevel definitief met optreden. Zijn herstel was zo bijzonder goed dat hij in een interview te Herk-de-Stad in mei 2008 verklaarde opnieuw tweemaal per maand te zullen optreden. Hij is in juni 2013 overleden en de begrafenisplechtigheid vond plaats in de Sint-Quintinuskathedraal in Hasselt.[1]

Discografie[bewerken]

  • 1963 - 10 Suyverlycke minneliedekens (Eufoda)
  • 1965 - Miel Cools (Cardinal)
  • 1969 - Miel Cools (Kalliope BC 1120)
  • 1969 - Liedjes voor twintig eeuwen (Philips 861 804 LCY)
  • 1971 - Miel Cools (Kalliope)
  • 1973 - Miel Cools zingt Van Altena (Kalliope)
  • 1974 - Nachten dat de spin niet spint (Kalliope)
  • 1979 - Houden van
  • 1983 - Morgen (Philips)
  • 1989 - Er was een tijd (Eufoda)
  • 1990 - Lodewijk de Beduimelde (Eufoda)
  • 1993 - Verzameld (Kleinkunst Reeks 3, Ariola)
  • 1999 - Niet bang zijn
  • 2005 - Masterserie
  • 2007 - d' Er was toch nog iets

Externe link[bewerken]

Noten