Miel Vanstreels
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Miel Vanstreels (Godsheide, 14 maart 1951) is een Vlaams dichter.
Biografie [bewerken]
Miel Vanstreels verhuisde op zijn negentiende naar Maastricht en is sinds die tijd werkzaam in de (ouderen)zorg.
Hij publiceerde gedichten in een groot aantal literaire tijdschriften, zoals Hollands Maandblad, Nieuw Vlaams Tijdschrift, Dietsche Warande en Belfort, De Gids en De Muur. Poëzie van hem werd ook opgenomen in bloemlezingen en andere uitgaven (zoals Van Dale Wielersportwoordenboek).
Dichtbundels [bewerken]
- Een beetje leven sprokkelen (Eigen beheer, Maastricht, 1973)
- Demente bejaardenflat (Soethoudt/Nijgh en van Ditmar, Antwerpen/Den Haag, 1975)
- Tussen een afscheid (Het Smalle Wed, Maastricht, 1976)
- Gezichten (Corrie Zelen, Maasbree, 1977)
- Nog een geluk dat het regent (Corrie Zelen, Maasbree, 1979)
- Klein Joernaal (Corrie Zelen, Maasbree, 1979)
- Dagboekpoëzie (Corrie Zelen, Maasbree, 1984)
- Gedichten 1974-1984.Een keuze (Gadet, Maastricht, 1985)
- Fragmenten (Facet, Antwerpen, 1988)
- Dromen van de col d’Aspin (Henric Graaff van IJssel, Nederweert, 1989)
- Laatste berichten (De Beuk, Amsterdam, 1991)
- Het laatste landschap (Kok, Kampen, 1994)
- Verder geen bijzonderheden (Dutch Publishers, Landgraaf, 1996)
- Godsheide (Holland, Haarlem, 2009)
- Een bidon met Zen (Calbona, Rotterdam, 2012)
- Behoedzaam dansen op pedalen (Haute Folie, Maastricht, 2013)
