Miep Diekmann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Miep Diekmann
Maria Hendrika Jozina Diekmann
Afbeelding gewenst
Geboren 25 januari 1925
Land Nederland
Jaren actief 1947-heden
Genre(s) Jeugd
Literatuurportaal

Maria Hendrika Jozina (Miep) Diekmann (Assen, 25 januari 1925) is een Nederlands journaliste en schrijfster van voornamelijk jeugdliteratuur.

Alhoewel geboren in Drenthe bracht ze een flink deel van haar jeugd op Curaçao door, waar haar vader commandant van de militaire politie was.

Diekmanns vroege oeuvre bestaat uit meisjesboeken met niet al te grote diepgang. Vanaf ongeveer 1960 schreef ze boeken die "lastige" onderwerpen zoals seksualiteit, discriminatie en politiek niet uit de weg gingen. In latere jaren richtte ze zich op het jongste publiek en schreef ze voor peuters en kleuters.

Miep Diekmann schreef een tiental boeken over de Antillen, zoals De boten van Brakkeput (1956), En de groeten van Elio (1966), Marijn bij de lorredraaiers (1967) en De dagen van Olim (1971). Een doekje voor het bloeden; koninkrijksverband (1970) bevat journalistiek werk dat ze schreef na de opstand van 30 mei 1969 op Curaçao. Ze coachte Antilliaanse auteurs als Sonia Garmers en Diana Lebacs, Richard Piternella, Frances Kelly, Desiree Correa en Josette Daal. Met bibliothecaresse Alice van Romondt en Liesbeth ten Houten van uitgeverij Leopold was ze medeoprichtster van de Arubaanse uitgeverij Charuba.

Naast haar romans schreef Diekmann ook diverse sprookjes, voorlichtingsboeken, boeken voor beginnende lezers en boeken over de zeventiende-eeuwse schilderkunst.

Aan Diekmann werden diverse prijzen uitgereikt, waaronder de Kinderboekenprijs (wat later de Gouden Griffel is geworden), de Duitse Staatsprijs, de Nederlandse Staatsprijs voor kinder- en jeugdliteratuur en de Nienke van Hichtumprijs.

[bewerk] Boeken

 
Persoonlijke instellingen