Mihailo Marković

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mihailo Marković

Mihailo Marković (Belgrado, 24 februari 1923 - aldaar, 7 februari 2010) was een Servisch filosoof.

Marković was al jong actief bij de communisten en vocht in de Tweede Wereldoorlog als partizaan tegen de nazi's samen met Josip Broz (Tito). Na de oorlog nam hij afstand van het stalinisme. Marković werd een der bekendste leden van de "Praxisschool", een marxistisch-humanistische beweging uit het vroegere Joegoslavië.

Marković raakte in onmin met Tito. Hij werd in 1975 samen met andere kritische professoren van de Universiteit van Belgrado geschorst en was een der mede-auteurs van het Sanu-Memorandum. Hij schreef het deel over zelfbestuur. Samen met de latere president Slobodan Milošević, was hij in 1990 een der oprichters van de Socialistische Partij van Servië. Hij bleef loyaal tegenover Milošević en nam het in 2004 als getuige voor Milošević op tijdens het Joegoslavië-tribunaal.

Belangrijkste werken[bewerken]

  • Revision der philosophischen Basis des Marxismus in der UDSSR (1952)
  • Logik (1956)
  • Formalismus in der zeitgenössischen Logik (1957)
  • Dialektische Theorie der Bedeutung, 1961
  • Humanismus und Dialektik (1967)
  • Dialektik der Praxis, Frankfurt am Main:Suhrkamp 1968
  • Att utveckla socialismen, Stockholm, 1971
  • From Affluence to Praxis (Philosophy and social criticism), Ann Arbor, 1974
  • The Contemporary Marx, Nottingham, 1974
  • Philosophical Foundations of Science, Belgrado, 1982
  • Selected Works in eight volumes, Belgrado, 1994
  • Freedom and Praxis, Belgrado 1997
  • Social Thought at the Border of Milenia, 1999
  • Storming the Sky: Memoirs, 2008
Bronnen, noten en/of referenties
  • ANP, 7 februari 2010