Mike Pinder

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mike Pinder

Michael Thomas 'Mike' Pinder (Erdington bij Birmingham, 27 december 1941) is een toetsenist en zanger die vooral bekendheid kreeg als een van de musici achter de Moody Blues.

Jeugd[bewerken]

Al vanaf zijn derde levensjaar heeft Pinder belangstelling voor muziek, zo zegt hij in diverse interviews. Eigenlijk was voor hem een militaire carrière weggelegd aangezien zijn gehele familie in het leger heeft gediend; uiteindelijk houdt hij het daar net langer dan 1 jaar in uit, maar deed daar wel inspiratie op voor muziek. Als jongeling kwam hij al in contact met zijn latere Moody blues-kompanen Ray Thomas en John Lodge in een groepje vanuit Birmingham El Riot and the Rebels. Wat later vertrok Lodge weer en viel de band uiteen. Na een korte periode gewerkt te hebben, kreeg Pinder weer de kriebels en startte met Ray Thomas de Krew Cats. Zij haalden het voorprogramma van de toen aan de weg timmerende The Beatles. Vlak daarna begon Pinder te werken voor Streetly Electronics, een bedrijf dat uiteindelijk de Mellotron fabriceerde; een uiterst kwetsbaar elektronisch tape/muziekinstrument. Vooral in de begindagen was het instrument vaker stuk dan bruikbaar. Doordat Pinder eigenlijk vanaf het begin betrokken was bij dat instrument werd hij gezien als de man voor de mellotron (bijnaam in die dagen voor het instrument is dan ook Pindertron).

Moody Blues[bewerken]

Begin jaren 60 van de 20e eeuw is het dan zover; samen met Thomas en Graeme Edge krijgen ze (dan nog) The Moody Blues van de grond, samen met Denny Laine en Clint Warwick. Ze spelen voornamelijk R&B. In 1965 scoren ze zowaar een hit met Go Now!. Nadat Laine en Warwick vertrekken, komen Justin Hayward en opnieuw John Lodge in beeld. In deze bezetting (Hayward, Lodge, Pinder, Thomas, Edge) heeft de groep een aantal succesvolle jaren (1968-1974). De mellotron is een van de karakteristieke instrumenten die worden gebruikt en nog steeds zijn nukken houdt. Bij een van de concerten weigert het apparaat geheel; Pinder repareert het instrument in 20 minuten op het podium. Pinder verzorgt op de albums de wat meer filosofische en maatschappijkritische teksten en muziek. In 1974 is de koek op en neemt de groep na een grote wereldtournee een sabbatical. Men gaat werken aan soloalbums. Pinder vertrekt naar de Verenigde Staten terwijl de rest in Engeland blijft. Pinder doet nieuwe ervaringen op en komt met een niet Moodies klinkende plaat: The Promise. In 1978 komen de Moody Blues bij elkaar, maar men is uit elkaar gegroeid en met name Pinder is het niet eens met de nieuwe muzikale koers van de groep, meer popsongs in plaats filosofische en diepgaande songs. Hij trekt zich definitief terug op zijn Indigo Ranch te Malibu, waar hij al eerder zijn geluidsstudio heeft gebouwd.

Na de Moody Blues[bewerken]

Pinder gaat werken bij Atari computer corporation, met name aan de muziekkant. Hij blijft daarna geheel buiten de muziekscene. Zijn andere twee soloalbums doen commercieel weinig en daarna wordt niets meer van hem vernomen. Hij komt pas weer bovendrijven als zijn zoons hun eerste voetstappen zetten op muziek- en filmgebied. Matt en Michael Lee vormen The Pinder Brothers en nemen met hun vader een plaat op: Jupiter falls. Daniel Pinder, de oudste zoon, is bezig op filmgebied en is betrokken bij filmmuziek van zowel Pirates of the Carribean als The Da Vinci Code.

Discografie[bewerken]

  • The Promise;
  • Among the Stars;
  • A Planet with one mind;
  • A Planet with one heart.