Mikojan-Goerevitsj MiG-27

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
MiG-27
Mig-27.jpg
Algemeen
Rol Aanvalsvliegtuig
Bemanning 1
Varianten D, M, L, H, K
Status
Eerste vlucht 1972
Aantal gebouwd ~1300
Gebruik (Vlag van Sovjet-Unie Sovjet-Unie)
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van India India
Afmetingen
Lengte 17,1 m
Hoogte 5 m
Spanwijdte 7,4-13,8 m
Vleugeloppervlak 34,16-37,35 m²
Gewicht
Leeggewicht 11.908 kg
Brandstofgewicht: 4560 kg kg
Wapenlast Vleugels per m²: 605 kg
Startgewicht 18.100 kg
Max. gewicht 20.670 kg
Krachtbron
Motor(en) 1x Khatchaturov R-29-300 turbojet met naverbrander
Stuwkracht 81/123 kN
Prestaties
Topsnelheid 1350 km/u
Vliegbereik 2500 km
Actieradius 780 km
Dienstplafond 14.000 m
Bewapening
Boordgeschut 1x 30 mm Gryazev-Shipunov GSh-6-30
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Mikojan-Goerevitsj MiG-27 (Russisch: Микоян и Гуревич МиГ-27) (NAVO-codenaam: Flogger-D/J) is een grondaanvalsvliegtuig ontworpen door het ontwerpbureau Mikojan uit de Sovjet-Unie. Het toestel is gebaseerd op de MiG-23 die werd geoptimaliseerd voor grondaanvallen.

Geschiedenis[bewerken]

De MiG-27 was een doorontwikkeling van de MiG-23. Die MiG-23 werd gezien als een tussenoplossing in afwachting van de MiG-27. Het prototype van die laatste heette nog MiG-23BM en vloog voor het eerst in 1972. Daarna werd het toestel gedesigneerd als MiG-27 en gebouwd tot 1977. Na de eerste geproduceerde serie volgde al snel de MiG-27K die tot 1982 werd gebouwd. Van 1978 tot 1983 werd een eenvoudiger en goedkoper toestel, de MiG-27M, gebouwd. De eerdere toestellen, ongeveer 500, werden vanaf 1982 verbeterd tot de MiG-27D-standaard. De productie van de MiG-27 werd in 1986 beëindigd. Intussen is het toestel reeds uitgefaseerd. Bij de Russische Luchtmacht en enkele andere landen wordt het nog wel in reserve gehouden. De MiG-27 werd in 1986 in India onder licentie gebouwd. In China zou een bedrijf geprobeerd hebben een kloon te ontwikkelen - Q-6 genaamd - maar zonder succes.

Varianten[bewerken]

  • MiG-27: Doorontwikkeling van de MiG-23.
  • MiG-27D: Kernbommenwerper-variant (560 stuks).
  • MiG-27M: Verbeterde versie (150 stuks)
  • MiG-27L: Exportvariant voor licentiebouw in India (200 stuks).
  • MiG-27H: Door India verbeterde 27L (156 27L geconverteerd).
  • MiG-27K: Verder verbeterde versie (200 stuks).

Gebruikers[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]