Milltown Malbay

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Fairytale bookmark.png Dit artikel is voorgedragen als etalageartikel. Aangemelde gebruikers kunnen gedurende één maand hun stem uitbrengen.
Milltown Malbay
Sráid na Cathrach
Dorp in Ierland Vlag van Ierland
Milltown Malbay
Milltown Malbay
Situering
Graafschap Clare
Provincie Munster
Coördinaten 52° 51′ NB, 9° 24′ WL
Algemeen
Inwoners (2011) 777
Foto's
Luchtfoto uit 2010 van het grootste deel van Milltown Malbay, genomen vanuit het noordwesten
Luchtfoto uit 2010 van het grootste deel van Milltown Malbay, genomen vanuit het noordwesten
Portaal  Portaalicoon   Ierland

Milltown Malbay (ook Miltown Malbay; Iers: Sráid na Cathrach, Straat van het Fort)[1] is een dorp in Ierland. Het ligt in het westelijk deel van County Clare, ongeveer halverwege Kilrush en Lahinch, op 2,5 kilometer van de Atlantische Oceaan en fungeert als het centrum van de rooms-katholieke parochie Kilfarboy.[2]

Milltown Malbay is grotendeels een "planmatig aangelegd" dorp. Weliswaar was er aan de noordzijde van oudsher een nederzetting met de naam Caghryariff, maar die is niet uitgegroeid tot het huidige Milltown Malbay. Het dorp is pas echt tot stand gekomen toen de familie Moroney het ging ontwikkelen. Zij deden dit vanuit het zuiden en begonnen rond wat tegenwoordig "The Square" is. De Moroneys bouwden daar tal van huizen rondom een verbreding in de straat voor een markt. Voor deze nieuwe nederzetting werd de naam geleend van het nabijgelegen townland Poll A Mhuillin (Poulawillin), wat in het Engels vertaald werd als "Town of the mills". Beide delen zijn later aan elkaar vastgegroeid.

Naamverklaring[bewerken]

De Ierse en Engelstalige namen voor de plaats zijn onafhankelijk van elkaar ontstaan en hebben geen relatie met elkaar.[noten 1]

Oorsprong en verklaring "Sráid na Cathrach"

De Ierse naam Sráid na Cathrach betekent zoiets als 'Straat van het fort'.[3] Dit is een verwijzing naar een steenfort uit de IJzertijd (An Cathair) dat gelegen was op een plek iets ten noorden van de huidige kerk, in het verlengde van de linkertak van de Church Street/Sráid an Teampall. Van de vesting liep een weg naar het klooster in het townland Kilfarboy, ongeveer twee kilometer verderop. Tegenwoordig resten van het fort alleen de grondsporen. Ook het klooster is vrijwel verdwenen, slechts de ruïne van de kloosterkerk is overgebleven.[4][noten 2]

An Cathair is een oude naam van Milltown Malbay, die bij de West Clare Railway Company in gebruik was als stationsnaam.[5][6]

Oorsprong en verklaring "Milltown Malbay"

Het vroegst bekende gebruik van de naam Milltown dateert van 1749. In dat jaar plaatste Edmond Moroney een advertentie in de krant waarin hij zijn huis in Ennis te koop aanbood wegens een verhuizing naar Milltown.

Vijf grote watermolens aan de rivier de Annagh domineerden eens het gehucht, dat rond 1825 'Poll A Mhuillin' genoemd werd, wat later vertaald werd als 'Town of the mills', ofwel Milltown.[7] Poullawillin is nog steeds de naam van het townland ten zuidoosten van Milltown.[8] Pas later voegde Thomas J. Moroney het deel 'Malbay' toe. Hij deed dit om de plaats het aanzien van een havenplaats te geven, omdat hij van plan was goederen in- en uit te voeren via een kade aan het huidige White Strand (Iers: Fionn Trá).[9]

Over de oorsprong van de naam Malbay bestaan drie theorieën. Volgens de eerste theorie zou de naam afkomstig zijn van het Ierse 'Maell-Bhaigh', wat zoveel betekent als verraderlijke kust of baai. Een andere theorie stelt dat de baai is vernoemd naar de heks Mal, die in deze baai verdronk. Een derde theorie verwijst naar de tsunami van 804 - mogelijk veroorzaakt door een vulkaanuitbarsting in de Canarische Eilanden[10] - die Mutton Island van het vasteland scheidde. Daarbij verdronken ruim 1000 inwoners van de plaats die de voorloper was van Milltown Malbay. De baai draagt nu de naam "Baai van Spanish Point".[7]

Geschiedenis[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Kilfarboy voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De eerste bewoners van de regio leefden waarschijnlijk op de hogere gronden ten noorden en oosten van het huidige Milltown Malbay, tussen het fort en de kerk van Kilfarboy.[7] Later ontstond een cluster van hutten met de naam Caghryariff (Iers: Cathair Gharbh) op het kruispunt van de wegen naar Kilfarboy, Inagh en Mullagh.[9]

1750-1840[bewerken]

Main Street met de extra verbreding voor de markt

Milltown Malbay is heel lang niet meer dan een gehucht geweest, tot Thomas Moroney de omgeving van zijn landhuis 'Milltown House' op planmatige wijze in ontwikkeling bracht ten bate van het hotel en de vakantiewoningen die hij bouwde in Spanish Point. De familie Moroney had sinds 1681 een viertal townlands in de parochie Kilfarboy in erfpacht. In 1750 werden de gronden gekocht door zakenman Edmond Moroney uit Limerick. Zijn zoon Thomas J. Moroney bouwde in het townland Leagard South een huis van drie verdiepingen, genaamd Milltown House,[9] tegenwoordig onderdeel van het schoolgebouw van de St. Joseph's Secondary School.

Verdere ontwikkeling kwam in 1781 tot stand na het verlenen van een vergunning voor het houden van wekelijkse markten en een drietal jaarmarkten. Vanaf The Square richting Caghryariff, bouwde hij voor de nieuwe bewoners een brede straat en een marktplein omzoomd met huizen. Later werden een gerechtsgebouw en markthuis toegevoegd.[11]

United Irishmen[bewerken]

Symbool van de United Irishmen

Gedurende de Ierse opstand van 1798 was het ook in County Clare onrustig. Moy, gelegen zo'n zes kilometer ten noorden van Milltown Malbay en in dezelfde parochie, was een van de bolwerken van de Society of United Irishmen die van daaruit veel activiteiten ondernamen.[12] De eerste zichtbare acties waren gewapende overvallen op reizigers en landhuizen om aan wapens te komen. Onder meer van landheer Augustine Fitzgerald, eigenaar van landgoed in het townland Tullygarvan, werden zijn wapens afgenomen.[13] Op 13 januari 1799 kwamen zo'n 200 gewapende mannen, grotendeels afkomstig uit Milltown Malbay en directe omgeving, bijeen in Milltown Malbay, met als doel de in aantocht zijnde legermacht aan te vallen. Tezamen met een groot aantal anderen trokken zij op richting Ennistymon, maar het leger verscheen daar niet, zodat zij huiswaarts keerden zonder slag te hebben geleverd.[14] Na de aankomst van geregelde troepen enkele dagen later verliep de opstand snel. Hugh Kildea, de voornaamste organisator in Moy, werd spoedig gearresteerd. Hij werd schuldig bevonden en veroordeeld tot de dood door middel van ophanging.[15]

1840-1914[bewerken]

Hongersnood[bewerken]

Ook Milltown Malbay ontsnapte niet aan de aardappelziekte Phytophthora infestans en de daardoor veroorzaakte hongersnood. Overal in het land waren plaatselijke comités van landheren en notabelen opgezet om de armen van werk en geld te voorzien. In Milltown Malbay bestond het comité onder meer uit de ongeïnteresseerde landheer Moroney en de afwezige landheer Leconfield. Dit comité ondernam geen publieke werken, waardoor er voor de armen dus niets werd gedaan. Het gevolg was dat midden juni 1846 de eerste geregistreerde persoon aan de hongersnood overleed, tevens de eerste in County Clare.[16] Het aantal doden in Milltown Malbay is niet nauwkeurig vast te stellen. Veel mensen die in Milltown Malbay stierven waren armen die van buiten die plaats zelf afkomstig waren. Verdreven uit hun huizen zochten ze beschutting, maar ze kwamen om door honger, uitputting, tyfus en cholera in de straten en velden. Veel van de landloze inwoners stonden niet geregistreerd, wat een schatting van het totale aantal slachtoffers bemoeilijkt. Daarnaast houden statistieken geen rekening met de massale, vaak gedwongen emigratie van het arme bevolkingsdeel. In de periode 1841-1851 verloor County Clare bijna 74.000 personen, 26% van zijn geregistreerde bevolking.[17] De schattingen voor geheel County Clare komen uit op 60.000 doden en 30.000 geëmigreerden. George Wyndham, 1st Baron Leconfield, zag de bevolking op zijn landgoederen in de periode 1841-1871 halveren als gevolg van de hongersnood en emigratie.[18] De parochie Kilfarboy verloor in de periode 1839-1936 naar schatting 78% van haar bevolking.[19]

Fenianrebellie van 1867[bewerken]

De Irish Republican Brotherhood (IRB) had voor het jaar 1867 een opstand gepland. Een combinatie van slechte planning, verraad en arrestaties van leiders voorkwam echter dat die succesvol werd. Milltown Malbay was dusdanig onrustig dat de plaatselijke rechter vroeg om militaire bescherming, na verzoeken daartoe van boeren.[20]

Volgens de verhalen werd het afblazen van de acties in Milltown Malbay veroorzaakt door een jezuïet. Deze was benaderd door een jongeman om een kerkdienst te leiden. Verrast door het ongewone verzoek, verzocht de jezuïet om uitleg. De man verklaarde daarop dat hij die nacht ten strijde zou trekken met een groep andere IRB-leden en graag de priesterlijke zegen wilde voor deze actie. Daarop weigerde de jezuïet, waarna de jongeman besloot dan maar zonder zegen te gaan vechten. De jezuïet informeerde de plaatselijke politie, die de actie in de kiem kon smoren.[21]

Landoorlog en Moroney-boycot[bewerken]

In de periode 1870-1895 was Ierland het toneel van de zogenaamde landoorlog. Dit was een periode van agitatie, soms zelfs met geweld met als doel het verbeteren van de rechten van de pachtboeren en de herverdeling van grote landgoederen van afwezig land. Ook in Milltown Malbay was het onrustig. In 1882 werden 15 mensen gearresteerd wegens uitlokking van en intimidatie tot het niet betalen van de pacht. Een jaar later werden 25 personen – van wie er elf uit Milltown Malbay zelf kwamen – gearresteerd op verdenking van verraad en samenzwering tot moord en veroordeeld tot gevangenisstraffen.[22]

Gedurende de Grote Hongersnood (1844-1848) werden veel pachtboeren uit hun huizen gezet door de onpopulaire landeigenaar Moroney. Na de hongersnood bleef de (protestantse) familie Moroney haar pachtboeren teisteren met woekerpachten en uitzettingen.[23] Na het misbruiken van katholieke feestdagen om onverwacht mensen uit hun huis te zetten, was de bevolking het zat. Onder invloed van pastoor White werd een boycot tegen Burdet Moroney en haar personeel afgekondigd. Hoewel deze actie volkomen legaal was, ging de overheid onder voorwendsel van 'verstoring van de openbare orde' toch tot vervolging over.[24] Al spoedig werd de boycot uitgebreid tot de Royal Irish Constabulary (RIC) en de militairen. Het gevolg was dat de meeste pub- en winkeleigenaren in de gevangenis terechtkwamen omdat zij weigerden de familie Moroney, haar personeel en de RIC te bedienen.[25] Bij de vrijlating van een aantal pubeigenaren werd een feestelijk onthaal georganiseerd, waarbij ook de Temperance Band op zou treden. De RIC dreigde de instrumenten van de band te vernielen als zij zouden spelen.[26] Drie smeden weigerden vervolgens de paarden te beslaan van iemand die het land had ingepikt van een uitgezette boer. Zij werden vervolgd en veroordeeld tot "een week gevangenisstraf voor elke geweigerde nagel". De smeden Maguire, Moloney en Heaney verkozen de gevangenis boven het breken van de boycot. Zij zijn vereeuwigd in de ballade Three Brave Blacksmiths van Timothy Daniel Sullivan.[27][28] De andere grote landeigenaren in de omgeving, Fitzgerald en Leconfield, onderhielden betere relaties met hun pachters en ondervonden geen problemen met de bevolking.[7]

Irish Republican Brotherhood en Irish Volunteers[bewerken]

Grote veranderingen waren op til toen de Irish Republican Brotherhood opnieuw tot leven kwam. In samenwerking met oude hardliners begonnen jonge militanten hier met een reorganisatie. Een regionaal centrum kwam tot stand in het townland Clooney, even buiten Ennistymon. In 1913 was de IRB zover dat zij begon met ledenwerving, het verzamelen van wapens en het geven van militaire training.[29] Bij de oprichting van de Irish Volunteers greep de IRB haar kans en zette in County Clare een mantelorganisatie op onder de vlag van de landelijke organisatie.[30] Het bataljon in Ennistymon, waar de Milltown Malbay Compagnie onder viel, werd niet te ernstig getroffen door de splitsing van de Irish Volunteers en was snel weer op oude sterkte. De afsplitsing, de pro-oorlog zijnde National Volunteers, verdween spoedig uit beeld als gevolg van het wegvallen van het leidinggevende kader (vaak ex-militairen die opgeroepen werden voor militaire dienst).[31]

1914-1922: oorlog[bewerken]

Tijdens de Ierse Onafhankelijkheidsoorlog en de daaropvolgende Ierse Burgeroorlog vonden er in Milltown Malbay betrekkelijk weinig incidenten plaats. Het beschieten van het RIC-bureau tijdens de onafhankelijkheidsoorlog en het afbranden van de protestantse kerk tijdens de burgeroorlog zijn de bekendste feiten van 'Ierse' zijde. Van Britse kant kwam het "Incident op Canada Cross" en de represailles na de hinderlaag bij Rineen.

Incident op Canada Cross[bewerken]

In de Ierse Onafhankelijkheidsoorlog werden tijdens feestelijkheden bij de terugkeer van vrijgelaten hongerstakers drie mensen doodgeschoten. Een detachement van de RIC en militairen opende op 14 april 1920 onverwachts het vuur op de menigte op het kruispunt Canada Cross. Onder de slachtoffers bevond zich Patrick Hennesy, oud-speler van Milltown Malbay GAA en Clare GAA, naar wie later het GAA-stadion Hennesy Memorial Park werd vernoemd. De andere doden waren John O'Loughlin en Thomas O'Leary. Hoewel het onderzoek naar hun doodsoorzaak duidelijk maakte dat het moord met voorbedachten rade betrof, is er nooit iemand vervolgd.[7][32][33][34]

Hinderlaag bij Rineen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Hinderlaag bij Rineen voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Monument ter herinnering aan de hinderlaag.

De hinderlaag bij Rineen was een onderdeel van de Ierse Onafhankelijkheidsoorlog. De aanval vond plaats op 22 september 1920 vanaf Drummin Hill bij het gehucht Rinneen, enige kilometers buiten Milltown Malbay, en werd uitgevoerd door de Mid-Clare Brigade van de IRA onder leiding van Ignatius O'Neill. De eenheid omvatte onder meer leden van de compagnieën van Milltown Malbay, Glendine en Lahinch.[35] Die dag viel de Mid-Clare Brigade een vrachtwagen aan van de RIC, waarbij zes officieren de dood vonden. Korte tijd later werden de IRA Volunteers aangevallen door tien vrachtwagenladingen soldaten (circa 100 man) die op weg waren naar Doonbeg, maar op de hinderlaag stuitten. De Volunteers wisten de aanval lang genoeg op te houden om te kunnen ontsnappen met slechts twee gewonden.[36]

Als represaille voor deze hinderlaag vielen de RIC en het Britse leger de drie dorpen Milltown Malbay, Lahinch en Ennistymon aan. Hierbij werden vijf burgers gedood en zestien huizen en winkels platgebrand.[37][38][39]

1922-2000[bewerken]

Vier oorlogsgraven op de Church of Ireland-begraafplaats. Het vliegtuig van de hier begraven personen was neergestort voor de kust nabij Doonbeg.

Milltown Malbay is bediend door twee politiediensten: de RIC en de Garda Síochána, de opvolger van de RIC.

De politiepost van de RIC bevond zich oorspronkelijk een kilometer buiten Milltown Malbay.[8] Vanwege de groei van het dorp verhuisde deze post later naar The Square, op de hoek van Mullagh Road.[40] De "Garda Síochána" huurde in 1923 een pand aan Ennis Road alvorens in 1935 te verhuizen naar een nieuw bureau aan Church Street.[41] Later werd dit bureau, mede als gevolg van verbeterde mobiliteit en bezuinigingen, omgevormd tot een politiepost met beperkte openingstijden.

De Tweede Wereldoorlog had weinig directe effecten op het dorp, uitgezonderd de rantsoenering en militaire oefeningen. Eén van die oefeningen was op 15 september 1940, toen Milltown Malbay aangevallen werd door een vijandelijke strijdmacht. De Local Security Force (militie) wist de aanval af te slaan en verschillende gevangenen te maken.[42] Op 3 december 1941 stortte een Britse Short Sunderland-vliegboot neer nabij Doonbeg. Negen van de elf bemanningsleden kwamen hierbij om het leven. Vier van hen, allen protestants, werden met volledig militair eerbetoon begraven op het kerkhof van de Church of Ireland.[43][44][45] Een tweede vliegtuig kwam neer op 7 april 1945. Een Canadese piloot in opleiding die was vertrokken van een vliegbasis in Wales was verdwaald geraakt, waarna hij ongedeerd landde bij Mullagh Road toen de kerosine opraakte.[46][47]

In de jaren veertig en vijftig was de The Malbay Knitware Factory de grootste werkgever in Milltown Malbay. De breisters kwamen niet alleen uit de directe omgeving maar ook, als gevolg van het tijdschema van de West Clare Railroad, uit Quilty, Doonbeg en verder zuidelijk.[48] Rond 1985 werd deze fabriek gesloten.[49][noten 3]

Een van de redenen voor het ontwikkelen van Milltown Malbay door Thomas Moroney was de behoefte aan een markt voor de bewoners van de vakantiewoningen en gastenverblijven die hij aan het ontwikkelen was. Deze markten werden gehouden aan The Square, een plein aan de zuidkant van Milltown Malbay en het meeste zuidelijke, speciaal verbrede deel van Main Street. Naast de gewone voedselmarkten voor onder meer groente en boter waren er zeven speciale veemarkten. Deze werden gehouden op 1 februari, 9 maart, 4 mei, 20 juni, 11 augustus, 18 oktober en 9 december. Het vee dat in de omgeving gefokt werd, werd onder meer verkocht aan kopers uit County Meath. Door het opkomen van de winkels en gespecialiseerde grootschalige veemarkten liepen deze markten vanaf de jaren vijftig terug. In de jaren zestig kwamen ze geheel ten einde.[50]

De sluiting van de West Clare Railway in 1961 was een enorme economische en sociale klap voor Milltown Malbay. Hiermee ging namelijk veel spoorweggerelateerde bedrijvigheid verloren, zoals vee- en goederentransport. Ook verergerde deze sluiting de sociale isolatie van het dorp (en van vele andere plaatsen aan de spoorweg) doordat het vervangende busvervoer een aanzienlijk lagere frequentie had. De CIE, de landelijke spoorwegmaatschappij, beweerde dat aanhoudende verliezen de oorzaak van de sluiting waren.[51]

De toenmalige koning van Spanje Juan Carlos en zijn vrouw koningin Sophia bezochten Milltown Malbay op 2 juli 1985, in het kader van de herdenking van de Spaanse Armada 300 jaar eerder. President Hillery, die zelf was opgegroeid in Milltown Malbay, ontving het koninklijk paar. Later die dag onthulden Juan Carlos en Sophia een monument bij het strand van Spanish Point.[52]

Heden[bewerken]

Kleurrijke winkels en pubs in Milltown Malbay

Het dorp fungeert als centrale plaats voor de omgeving. Dit blijkt onder meer uit de aanwezigheid van een postkantoor, een bibliotheek, een bank, meerdere afhaal-eetgelegenheden, een boerenmarkt en vier supermarkten (waarvan de nieuwste en grootste in 2013 geopend is)[53] en een jeugdhonk. Verder is er de St. Joseph's Church. Milltown Malbay fungeert ook als uitgaanscentrum van de streek met drie restaurants en twaalf pubs.

De economische bedrijvigheid is divers: zowel industrie als handel is er te vinden. Er zijn ook veel bedrijven die dienstdoen als toeleveranciers voor de toeristische en agrarische sectoren. Verder zijn er B&B's en een hostel in Milltown Malbay.

De leegstaande ambachtsschool werd in de periode 1993-1995 verbouwd en gerenoveerd. Het gebouw herrees als het West Clare Resource Centre en huisvest tegenwoordig peuterspeelzalen, bibliotheek, gemeenschapstuin, tandarts, meerdere sociale voorzieningen, alsmede verscheidene sociale opleidingsorganisaties.[54]

Oidhreacht an Chláir Teo[bewerken]

Oidhreacht an Chláir Teo (Engels: Clare Institute for Traditional Studies) is een onderzoeksinstituut gehuisvest aan Flag Road. Het houdt zich voornamelijk bezig met onderzoek naar en het stimuleren van de folklore en cultuur in County Clare, inclusief Ierse folk, in de breedste zins des woords.[55] De redenen om het instituut juist in Milltown Malbay te vestigen waren gelegen in de reeds bestaande structuur rondom de Willie Clancy Summer School en de aanwezigheid van folkloreverzamelaars als Tom Munelly[56], Harry Hughes[57] en Muiris Ó Rócháin.

Bevolking[bewerken]

Bevolkingsaantallen
Jaar Aantal
1821 600
1831 726
1841 1295
1851 1452
1861 1339
1871 1362
1881 1100
1891 1269
1901 1013
1911 995
1926 788
1936 809
1946 732
1951 668
1956 782
1961 700
1966 721
1971 677
1981 726
1986 719
1991 615
1996 626
2002 562
2006 570
2011 777[58]
[59][60][61][62][63]

Bij de laatste volkstelling in 2011 had Milltown Malbay 777 inwoners.[64] Met het omliggende platteland erbij bedroeg het aantal 1580.[65]

De historische bevolkingscijfers laten het verband zien tussen bouwactiviteiten enerzijds en emigratie en de trek naar de steden (plattelandsvlucht) anderzijds. Tot 1841 werden in Milltown Malbay veel woningen en bedrijven gebouwd en groeide de bevolking sterk. In de periode 1841-1851 was er sprake van een relatieve toestroom vanaf het platteland als gevolg van huisuitzettingen. Die toestroom maskeerde de negatieve gevolgen van de hongersnood voor het bevolkingsaantal. De parochie Kilfarboy verloor in die periode een derde van haar inwoners als gevolg van hongersnood en (al dan niet gedwongen) emigratie.[66] In de periode 1951-1956 werd The Crescent (Ennistymon Road) gebouwd.[67]

Eind jaren zeventig kwamen de sociale huurwoningen aan Ballard Road gereed en begin jaren negentig de nieuwbouw aan Church Road. Beide resulteerden in een toename van de bevolking. De meest recente bevolkingsgroei vond plaats in de jaren 2000, toen The Meadows en Meadowlands Drive werden opgeleverd en vervolgens Cluain Liag Ard, Cúirt na Dtonnta (of E-town) en Lus na Si.

Transport[bewerken]

Bus Éireann lijn 333 verzorgt een dagelijkse verbinding op het traject Doonbeg - Milltown Malbay - Lahinch - Ennistymon - Kilfenora - Corofin - Ennis.[68]

Iets buiten het dorp ligt ook een vliegveld voor kleine vliegtuigjes en ultralights. De baan is onverhard.

West Clare Railway[bewerken]

Het voormalig treinstation An Cathair van de West Clare Railway
Het vroegere spoor van de West Clare Railway
1rightarrow blue.svg Zie West Clare Railway voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De West Clare Railway was een van de pogingen om het door de hongersnood zwaar getroffen County Clare er weer bovenop te helpen. De eerste poging tot het aanleggen van een spoorlijn werd in 1873 ondernomen door de Ennis & West Clare Railway. Aanvankelijk was het plan om de spoorlijn aan te leggen ter breedte van een 'Irish gauge' (5 feet 3 inch ofwel 1600 millimeter); later werd gekozen voor een '3 ft gauge' (3 feet ofwel 914 millimeter). Technische en financiële problemen verhinderden een succesvolle aanleg. De Tramways Act 1883 zorgde voor nieuwe mogelijkheden. In mei 1884 kreeg de West Clare Railway Company, het spoorbedrijf waar de spoorlijn later naar is vernoemd, toestemming om een spoorlijn aan te leggen met een '3 ft gauge', van Ennis naar Milltown Malbay. In dat jaar kreeg ook de South Clare Railway Company toestemming om een spoorlijn aan te leggen van Milltown Malbay naar Kilkee, met een zijtak naar Kilrush en Cappa Point, de haven van Kilrush.[69]

Op 26 januari 1885 bezocht Charles Parnell Milltown Malbay op uitnodiging van de toenmalige pastoor Patrick White. Alvorens een massabijeenkomst toe te spreken in het dorp, verrichtte hij een symbolische handeling ten bate van de toen in aanbouw zijnde, net buiten het dorp gelegen, West Clare Railway.[70] De zilveren spade die hij gebruikte om de 'eerste graszode' weg te scheppen, is tegenwoordig deel van de collectie van het Clare Museum in Ennis.[71][72]

De West Clare Railway, de naam voor de samengevoegde lijnen van de West Clare Railway Company en de South Clare Railway Company, was een belangrijke verbinding voor Milltown Malbay. Oorspronkelijk was het station het eindpunt van de lijn naar Ennis. Het gevolg van deze status als eindpunt was dat het station een rangeerterrein en draaischijf had. Later werd de lijn doorgetrokken naar Kilkee en Kilrush.

Vanwege aanhoudende verliezen sloot de Iarnród Éireann, het staatsbedrijf dat de opvolger was van de West Clare Railway, de lijn in 1961.[73]

Straten en townlands[bewerken]

Plattegrond van Milltown Malbay, Co. Clare, Ireland © OpenStreetMap contributors

De N67 is de belangrijkste straat in Milltown Malbay. Deze hoofdweg omvat, van noord naar zuid, Lahinch Road (ook Ennistymon Road), Canada Cross, Main Street, The Square, Flag Road en Spanish Point Road.

Andere belangrijke wegen zijn:

  • R474, plaatselijk bekend als Ennis Road (officieel: Callan Road[74][75]), dat de verbinding vormt tussen Milltown Malbay, Connolly en Ennis
  • Mullagh Road, de verbinding met Mullagh
  • Church Road, tussen Canada Cross/Main Street en kerk. Vroeger Chapel Street geheten, doch na de bouw van de kerk even ten noorden van de kapel is de naam geleidelijk veranderd.[76][77] Nog in de jaren vijftig werd de oostelijke tak vanaf de kerk langs de woning van de kapelaan (nu deels parochiekantoor) Chapel Street genoemd.[78]
  • Ballard Road, vroeger Inagh Road,[74] oude verbinding met Inagh (nu qua belang overgenomen door de R474/Four Crosses/R460)

Tegenwoordig minder belangrijk zijn:

  • Canada Cross, de plek waar vroeger de nederzetting Caghryariff omheen lag. Het is onbekend waar de naam Canada Cross vandaan komt. Anno 2015 is het de kruising tussen Church Road, Ballard Road, Main Street en Lahinch Road.
  • The Square, aan de zuidkant van Main Street. Tegenwoordig is dit deels een parkeerplaats, en deels de kruising tussen Main Street, Ennis Road, Mullagh Road en Flag Road. Voorheen de locatie van de veemarkt en andere markten. Op de hoek van het plein met de Mullagh Road was ten tijde van de Bevrijdingsoorlog de kazerne van de RIC gevestigd.

Milltown Malbay is ontstaan op een kruispunt van wegen en beslaat delen van vier townlands. Met de klok mee, beginnend in het noorden, zijn dat Cloonbony, Leagard North, Leagard South en Breaffy North.[2][8]

Onderwijs[bewerken]

St. Joseph's National School

Lager onderwijs[bewerken]

Als gevolg van het verbod op rooms-katholiek onderwijs werd in de 18e en het begin van de 19e eeuw het onderwijs in Milltown Malbay verzorgd door zogenaamde Hedge Schools, onofficiële scholen. Deze scholen, die vaak niet meer dan een kamer groot waren, onderwezen vooral de basis: lezen, schrijven en rekenen.[79]

Verder basisonderwijs was mogelijk op de Glandine School, een school die was opgezet door Lord Leconfield in het townland Glandine (tegenwoordig Glendine). Hoofd van de school was Samuel Ball. Doel van de school was volgens de eerwaarde Henry Murphy, schoolinspecteur in dienst van Lord Leconfield, to civilize and enlighten the population of Miltown, hetgeen niets anders betekende dan het proberen te bekeren van katholieke kinderen tot het protestantse geloof. De scholieren waren over het algemeen kinderen van pachtboeren op het landgoed van Lord Leconfield. Zij kregen bij aanwezigheid gratis kleding, maaltijden en onderwijs. Door het verzet van de bevolking werd de school geen succes en zij ging ten onder na de opening van de "National School" in Milltown Malbay. Tegenwoordig is het schoolgebouw een privéwoning terwijl op het schoolterrein twee bedrijven zijn gevestigd.[80]

Als gevolg van de Katholieke Emancipatie en de afschaffing met de Roman Catholic Relief Act 1829 van antikatholieke restricties konden er na 1831 wel rooms-katholieke scholen gesticht worden, waarna in 1834 een National School opgericht werd. Deze school was in de kapel gevestigd tot 1862, het jaar waarin een schoolgebouw met drie lokalen opgeleverd werd aan Ennistymon Road. Het huisvestte drie scholen: de Miltown Infant National School die werd opgericht in 1861 en vergelijkbaar is met de groepen 3 en 4 in het Nederlandse basisonderwijs, de Miltown Male National School en de Miltown Female National School, opgericht in 1843. Elk van deze scholen had een eigen leiding.[81][82]

In 1963 werd een nieuw schoolgebouw neergezet aan Mullagh Road. De drie scholen verhuisden naar deze nieuwe locatie, waar de lessen in januari 1964 begonnen.[83] De school werd ingezegend door bisschop Joseph Rodgers en officieel geopend door oud-leerling en toenmalig minister van Onderwijs Patrick Hillery.[84] In 1975 werden vier lokalen toegevoegd en fuseerden de drie scholen van Milltown Malbay met de lagere school in het townland Dunsallagh tot één grote lagere school: de St. Joseph's National School.[83]

Middelbaar onderwijs[bewerken]

Milltown Malbay heeft geen middelbare school. De meeste leerlingen bezoeken de St Joseph's Secondary School in het nabijgelegen Spanish Point. Andere mogelijkheden zijn de middelbare scholen in Kilmihil en Ennistymon.

Tussen 1939 en 1985 kende Milltown Malbay een ambachtsschool. Hier werd beroepsonderwijs gegeven, alsmede agrarisch onderwijs. Vanwege teruglopende leerlingaantallen werd de school in 1985 gesloten. De gebouwen zijn daarna nog tot 1992 gebruikt door de St Joseph's Secondary School, voor de technische vakken.[85]

Kerken[bewerken]

St Joseph's Church
De in 1985 afgebroken kerk van de Church of Ireland

Milltown Malbay heeft in zijn bestaan drie kerkgebouwen gekend. Twee rooms-katholieke, de voormalige kapel en de huidige kerk, en één protestantse kerk: de voormalige kerk van de Anglicaanse Church of Ireland.

Rooms-katholieke kapel[bewerken]

Nabij de entree van het huidige kerkterrein stond eerst een eenvoudige rooms-katholieke kapel met rieten dak, waarvan het bouwjaar onbekend is. In de periode 1834-1839 had dit gebouw de dubbele functie van kapel en jongensschool. Na de verhuizing van de school in 1862 werd deze kapel afgebroken.[83][86]

Onder de vanuit Engeland opgelegde Penal Laws was tot 1829 alles wat katholiek was verboden en priesters werden vervolgd. Als gevolg daarvan werden de missen niet in kerkgebouwen gelezen maar in de open lucht of in schuren. Veel priesters waren alleen aan het bisdom verbonden en niet aan een specifieke parochie, zodat zij hun werk konden doen op basis van veiligheid en lokale behoefte. Later, toen de naleving van de wetten verslapte, ontstonden meer permanente 'mass houses', in feite niet meer dan hutjes met een kerkelijke functie. Met de geleidelijke afschaffing van de wetten na 1766 was het met restricties mogelijk om grotere gebouwen neer te zetten, de zogenaamde kapellen.[87]

St. Joseph's Church[bewerken]

In de jaren rond 1830 was de bevolking van de gecombineerde rooms-katholieke parochies Kilmurry Ibrickane en Kilfarboy gestegen tot om en nabij de 20.000 personen en werd een scheiding om praktische redenen noodzakelijk. De pastoor en zijn kapelaan, de broers Anthony en Patrick McGuane, begonnen in 1838 met de bouw van twee identieke kerken in Mullagh en Milltown Malbay.[88]

De kerk in Milltown Malbay, die later is gewijd aan St. Joseph, werd gebouwd in Chapel Street, direct achter de toenmalige kapel, op grond gedoneerd door de Fitzgerald-famile, de lokale landeigenaar. Deze kerk heeft een kruisvormige plattegrond en werd opgeleverd in 1839. In 1859 en 1863 werd de kerk uitgebreid met respectievelijk een kerktoren en een torenspits.[86] Na het gereedkomen van de kerk veranderde de straatnaam gaandeweg in het huidige Church Street.[89][90][77] Het gebouw is nu een beschermd monument.[91]

Church of Ireland[bewerken]

De kerk van de Church of Ireland werd gebouwd in 1802 met behulp van een subsidie van de Board of First Fruits, een protestantse financieringsinstelling.[92] Deze kerk werd gebruikt door de kleine kerkgemeente en verloor veel leden in de periode voor de onafhankelijkheid. Tijdens de Ierse Burgeroorlog, op 22 december 1922, werd de kerk in brand gestoken.[93] Uiteindelijk werd zij in 1985 afgebroken.[94]

Er werd rond 1927 een nieuwe kerk gebouwd, zo'n twee kilometer buiten Milltown Malbay.[95][96] Deze kerk is tegenwoordig in gebruik bij de parochie Drumcliffe, die geheel West-Clare bestrijkt.

Cultuur[bewerken]

Muziek[bewerken]

Muziek vormt een belangrijk element van de cultuur in Milltown Malbay. Dat uit zich in een groot aantal bekende musici, zangers en anderen die op enigerlei wijze met muziek verbonden zijn (zie ook de lijst van bekende personen). In vroeger tijden was de Laichtín Naofa Céilí Band actief.

In 1957 vond de eerste County Fleadh Ceoil die in County Clare gehouden werd plaats in Milltown Malbay. Dit was de start van een jaarlijks festival annex muziekwedstrijd georganiseerd door de afdeling County Clare van de Comhaltas Ceoltóirí Éireann in wisselende plaatsen.[97][98] Dit was de start van de wederopleving van de Ierse muziek in County Clare en West-Clare in het bijzonder. Latere "Fleadh Ceoil" vonden plaats in 1961, 1988 en 2012.[99]

Sinds 1973 is Milltown Malbay de thuishaven van de Willie Clancy Summer School voor traditionele Ierse muziek. Tegenwoordig is dit festival goed voor zo'n 120 workshops met muzieklessen voor harp, dwarsfluit, uilleann pipes, viool, accordeon, concertina en andere instrumenten.[100]

In 2013 is de Concertina Cruinniú, een weekeinde met lessen voor het bespelen van de concertina alsmede concerten en lezingen, van start gegaan. Dit weekeinde wordt georganiseerd door het Oidhreacht an Chláir Teo.[101]

Voormalige evenementen[bewerken]

Voormalige evenementen zijn de Miltown Horse Races, gehouden vanaf de late 18e eeuw tot 1942,[102] en Darling Girl of Clare (ten einde gekomen omstreeks 1995).[103][104]

De Miltown Horse Races zijn ook muzikaal van belang geweest. In 1936 ontmoetten Willie Clancy en Martin Talty hier de Uilleann pipes-speler Johnny Doran. Getroffen door de muziek van Doran, gingen beiden later ook de uilleann pipes bespelen, waarmee ze zorgden voor een herleving van die muziek.[105]

Sport[bewerken]

Het centrum van de sport is het Hennessy Memorial Stadium van de Gaelic football-club Milltown Malbay GAA. Het is van de zogenaamde "county-velden" van Clare GAA. Dankzij deze status kunnen belangrijke wedstrijden, zoals toernooi-finales, wedstrijden tussen verschillende counties en andere op neutraal terrein te spelen wedstrijden, hier afgewerkt worden.

In 1979 was Milltown Malbay het toneel van de zogenaamde "Milltown Massacre", een zware nederlaag van het Gaelic football-team van County Clare tegen County Kerry. Aan het eind van de wedstrijd stond er in Hennessy Memorial Park een uitslag van 1-9 tegen 9-21 op het scorebord, een verschil van 35 punten. Dit was het absolute dieptepunt van het team dat daarna langzaam de weg omhoog vond.[106]

Veiligheid bleef tellen en in 1937 werd de Milltown Malbay Swimming and Life Saving Club opgericht, de oudste vereniging op het gebied van zwemmen en zwemmend redden in zee. De oprichting was het werk van P.J. Hurley, en de rechtstreekse aanleiding was de mooie nazomer van 1934 waarbij een non bij het zwemmen in de problemen kwam en verdronk. De gemeenschap was geschokt en na de nodige fondsenwerving werd de zwemclub opgericht met als doel zwemles te geven en een reddingsbrigade te vormen. De reddingsbrigade deed alleen dienst op de stranden van White Strand en Spanish Point. De vereniging boekte vele successen bij wedstrijden in het reddend zwemmen. De club won de Clare Life Saving Competition in 1938 en 1945 t/m 1949. Het bekendste lid van de reddingsbrigade was de latere president Patrick Hillery.[107] De club is in de jaren negentig opgeheven, nadat de Clare County Council de verantwoordelijkheid voor de reddingsbrigade overnam.[108]

Voorheen kende Milltown Malbay ook een hondenrenbaan. Deze werd gesloten in de jaren negentig.[109]

Bekende personen[bewerken]

Musici en zangers
Het huis van Tom Lenihan

Externe link[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. (en) Placenames Database of Ireland
  2. a b (en) Beschrijving Milltown Malbay
  3. (en) Placenames Database of Ireland: Milltown Malbay/Sráid na Cathrach
  4. (en) Jones, Carleton, The Burren and the Aran Islands, Exploring the archeology, The Collins Press, Cork, 2004, 98-114 ISBN 1-903464-49-8.
  5. (en) MacMathuna, Seosahm, Kilfarboy. History of a West Clare Parish, Milltown Malbay, 1974, p. 10
  6. (en) Lenihan, Eddie, In the Tracks of the West Clare Railway, Mercier Press, Cork, 1990, 2008, p. 164 ISBN 978 1 85635 579 7.
  7. a b c d e (en) Miltown Malbay Historical Background
  8. a b c Plattegrond 1842
  9. a b c (en) , Clare History and Society, Geography Publications, Templeogue, Dublin 6, 126 ISBN 978-0-906602-393.
  10. (en) L. O’Brien, J. M. Dudley, en F. Dias, (2013), Extreme wave events in Ireland: 14 680 BP–2012, Nat. Hazards Earth Syst. Sci., 13, 625–648, online
  11. (en) , Clare History and Society, Geography Publications, Templeogue, Dublin 6 ISBN 978-0-906602-393.
  12. (en) Sheedy, Kieran, The United Irishmen of County Clare 1798, Clare Education Centre, Ennis, 1998, 30 ISBN 0952523027.
  13. (en) Sheedy, Kieran, The United Irishmen of County Clare 1798, Clare Education Centre, Ennis, 1998, 34 ISBN 0952523027.
  14. (en) Sheedy, Kieran, The United Irishmen of County Clare 1798, Clare Education Centre, Ennis, 1998, 51-52 ISBN 0952523027.
  15. (en) Sheedy, Kieran, The United Irishmen of County Clare 1798, Clare Education Centre, Ennis, 1998, 57 ISBN 0952523027.
  16. (en) , Clare History and Society, Geography Publications, Templeogue, Dublin 6, 247 ISBN 978-0-906602-393.
  17. (en) , Census 86, Local population report, no. 23 County Clare, Central Statistics Office, Dublin 2
  18. (en) , Clare History and Society, Geography Publications, Templeogue, Dublin 6, 293 ISBN 978-0-906602-393.
  19. (en) Talty, Brid, As We Met... Local and Cultural History Kilfarboy 1880-1980 Told through the life of Martin Talty, Brid Talty, Milltown Malbay, 2013, p. 44-45
  20. (en) , Clare History and Society, Geography Publications, Templeogue, Dublin 6, 461 ISBN 978-0-906602-393.
  21. (en) , Clare History and Society, Geography Publications, Templeogue, Dublin 6, 461, 471 ISBN 978-0-906602-393.
  22. (en) Garrihy, Donie, An unique historie of Miltown Malbay, Clare and Ireland, FITV Publication, Milltown Malbay, 2008, 216-217 ISBN 1-906027-09-9.
  23. (en) Milltown Malbay Historical Background
  24. (en) MacMathuna, Seosahm, Kilfarboy. History of a West Clare Parish, Milltown Malbay, 1974, p. 74
  25. (en) MacMathuna, Seosahm, Kilfarboy. History of a West Clare Parish, Milltown Malbay, 1974, p. 76
  26. (en) MacMathuna, Seosahm, Kilfarboy. History of a West Clare Parish, Milltown Malbay, 1974, p. 77
  27. (en) MacMathuna, Seosahm, Kilfarboy. History of a West Clare Parish, Milltown Malbay, 1974, p. 78
  28. (en) [ http://www.folklorist.org/song/Three_Brave_Blacksmiths “Three Brave Blacksmiths”]
  29. (en) Ó Ruairc, Pádraig Óg, Blood on the Banner, The Republican struggle in Clare, Mercier Press, Cork, 2009, 27-29 ISBN 978 1 85635 613 8.
  30. (en) Ó Ruairc, Pádraig Óg, Blood on the Banner, The Republican struggle in Clare, Mercier Press, Cork, 2009, 31 ISBN 978 1 85635 613 8.
  31. (en) Ó Ruairc, Pádraig Óg, Blood on the Banner, The Republican struggle in Clare, Mercier Press, Cork, 2009, 34-37 ISBN 978 1 85635 613 8.
  32. (en) Garrihy, Donie, An unique historie of Miltown Malbay, Clare and Ireland, FITV Publication, Milltown Malbay, 2008, 235 ISBN 1-906027-09-9.
  33. (en) O'Malley, Ernie, , Mercier Press, Cork, 2011, 117-120 ISBN 978 185635 715 9.
  34. (en) Talty, Brid, As We Met... Local and Cultural History Kilfarboy 1880-1980 Told through the life of Martin Talty, Brid Talty, Milltown Malbay, 2013, p. 17, 19-20
  35. (en) Garrihy, Donie, An unique historie of Miltown Malbay, Clare and Ireland, FITV Publication, Milltown Malbay, 2008, 230-231 ISBN 1-906027-09-9.
  36. (en) Raids and Ambushes - Rineen Ambush (Memoirs of Andrew O'Donoghue). Clare Library Geraadpleegd op 7 september 2013
  37. (en) Ó Ruairc, Pádraig Óg, Blood on the Banner, The Republican struggle in Clare, Mercier Press, Cork, 2009, 169-171 ISBN 978 1 85635 613 8.
  38. (en) O'Malley, Ernie, , Mercier Press, Cork, 2011, 109-113 ISBN 978 185635 715 9.
  39. (en) Talty, Brid, As We Met... Local and Cultural History Kilfarboy 1880-1980 Told through the life of Martin Talty, Brid Talty, Milltown Malbay, 2013, 20, 22
  40. (en) Talty, Brid, As We Met... Local and Cultural History Kilfarboy 1880-1980 Told through the life of Martin Talty, Brid Talty, Milltown Malbay, 2013, p. 21
  41. (en) Talty, Brid, As We Met... Local and Cultural History Kilfarboy 1880-1980 Told through the life of Martin Talty, Brid Talty, Milltown Malbay, 2013, p. 110
  42. (en) Ó Muircheartaigh, Joe, The Chronicle of Clare 1900-2000, Fág an Bealagh, Ennis, 2000, 91
  43. (en) Foreign Aircraft Landings - Ireland 1939 - 1945: Short Sunderland W3988, Doonbeg, Co. Clare, December 1941
  44. (en) Munnelly, Tom, The Mount Callan Garland; Songs from the repertoire of Tom Lenihan of Knockbrack, Miltown Malbay, County Clare, Comhaile Bhéaloideas Éireann, Dublin, 1994, XX ISBN 0 906426 162. “The reality of the war only became manifest when a British warplane, which had lost it bearings, ditched off Doonbeg and the bodies of those who perished in it were brought to the Protestant churchyard in Miltown for burial”
  45. (en) "Jim's flight of friendship to Doughmore", Clare Champion via Oidhreacht an Chláir, 1 oktober 1993. Geraadpleegd op 24 maart 2014. (abonnement vereist)
  46. (en) Vaughan, Gabriel, My Affair with Malbay, Gabriel Vaughan, Milltown Malbay, 2000, 18 ISBN 0-9539803-0-8.
  47. (en) Foreign Aircraft Landings - Ireland 1939 - 1945: Overzicht
  48. (en) An evening with... Peter and Bridie Cleary, filmopname van een openbare avond gehouden bij Oidhreacht an Chláir Teo op 24 oktober 2014. Opname aldaar beschikbaar.
  49. (en) Dáil Éireann - Written Answers. - Proposed Takeover of Clare Factory.
  50. (en) Talty, Brid, As We Met... Local and Cultural History Kilfarboy 1880-1980 Told through the life of Martin Talty, Brid Talty, Milltown Malbay, 2013, p. 62-64
  51. (en) Lenihan, Eddie, In the Tracks of the West Clare Railway, Mercier Press, Cork, 1990, 2008, p. 15/16, 27/28 ISBN 978 1 85635 579 7.
  52. (en) Ó Muircheartaigh, Joe, The Chronicle of Clare 1900-2000, Fág an Bealagh, Ennis, 2000, 187
  53. (en) New Supervalu opens in Milltown Malbay
  54. (en) Directory of Services
  55. (en) About OaC
  56. (en) Vallely, Fintan, The Companion to Irish Traditional Music, Cork University Press, Cork, 2011, p. 473 ISBN 978-1859184509.
  57. (en) Vallely, Fintan, The Companion to Irish Traditional Music, Cork University Press, Cork, 2011, p. 354-355 ISBN 978-1859184509.
  58. (en) Tabel 5, blz. 33
  59. (en) Census for post 1821 figures.
  60. (en) http://www.histpop.org
  61. (en) http://www.nisranew.nisra.gov.uk/census
  62. (en) Lee, JJ, Irish Population, Economy, and Society: Essays in Honour of the Late K. H. Connell, Clarendon Press, Oxford, England, 1981, “On the accuracy of the Pre-famine Irish censuses”
  63. (en) Mokyr, Joel (November 1984). New Developments in Irish Population History, 1700-1850. The Economic History Review 37 (4): 473–488 . DOI:10.1111/j.1468-0289.1984.tb00344.x.
  64. (en) Tabel 5, p. 33
  65. (en) Population and Actual and Percentage Change 2006 and 2011 by Electoral Division, Statistical Indicator and Year. Geraadpleegd op 23 april 2012.
  66. (en) Lenihan, Eddie, In the Tracks of the West Clare Railway, Mercier Press, Cork, 1990, 2008, p. 167 ISBN 978 1 85635 579 7.
  67. (en) Talty, Brid, As We Met... Local and Cultural History Kilfarboy 1880-1980 Told through the life of Martin Talty, Brid Talty, Milltown Malbay, 2013, p. 159-160
  68. (en) Bustabel
  69. (en) Ferris, Tom, Irish Railways. A new history, Gill & Macmillan, Dublin, 2008, p. 99 ISBN 978 07171 4648 2.
  70. (en) White, P., History of Clare and the Dalcassian Clans of Tipperary, Limerick and Galway, The Fercor Press, Cork, 1893 / 1973, 373-374
  71. (en) Garrihy, Donie, An unique historie of Miltown Malbay, Clare and Ireland, FITV Publication, Milltown Malbay, 2008, 212 ISBN 1-906027-09-9.
  72. (en) Spade
  73. (en) Vaughan, Gabriel, My Affair with Malbay, Gabriel Vaughan, Milltown Malbay, 2000, 31 ISBN 0-9539803-0-8.
  74. a b (en) Garrihy, Donie, An unique historie of Miltown Malbay, Clare and Ireland, FITV Publication, Milltown Malbay, 2008, 273 ISBN 1-906027-09-9.
  75. (en) MacMathuna, Seosahm, Kilfarboy. History of a West Clare Parish, Milltown Malbay, 1974, p. 11
  76. (en) Griffith's Valuation 1855: Kilfarboy Parish
  77. a b (en) Talty, Brid, As We Met... Local and Cultural History Kilfarboy 1880-1980 Told through the life of Martin Talty, Brid Talty, Milltown Malbay, 2013, p. 63
  78. Video-opname met Cyril Jones. Te raadplegen bij "Oidhreacht an Chláir Teo/Clare Institute for Traditional Studies". Opname publiekelijk gepresenteerd op 17 december 2014.
  79. Caoga Bliuain ag Foghlaim: St. Joseph's National School Miltown Malbay 1963-2013; 2013; blz. 7
  80. (en) , Clare Association Yearbook 1996, Clare Association, Dublin, 70-72
  81. Caoga Bliuain ag Foghlaim: St. Joseph's National School Milltown Malbay 1963-2013; 2013; blz. 6-7, 9
  82. (en) MacMathuna, Seosahm, Kilfarboy. History of a West Clare Parish, Milltown Malbay, 1974, p. 104
  83. a b c Caoga Bliuain ag Foghlaim: St. Joseph's National School Milltown Malbay 1963-2013; 2013; blz. 7
  84. Caoga Bliuain ag Foghlaim: St. Joseph's National School Milltown Malbay 1963-2013; 2013; blz. 31-32
  85. (en) West Clare Resource Centre - History
  86. a b Ó Murchadha, Ciarán, The Diocese of Killaloe: An illustrated History, Booklink, 2008, p. 175
  87. Ó Murchadha, Ciarán, The Diocese of Killaloe: An illustrated History, Booklink, 2008, p. 39-43
  88. Ó Murchadha, Ciarán, The Diocese of Killaloe: An illustrated History, Booklink, 2008, p. 180
  89. Clare Library - Griffith's Valuation 1855 - Kilfarboy Situatie 1855
  90. (en) Talty, Brid, As We Met... Local and Cultural History Kilfarboy 1880-1980 Told through the life of Martin Talty, Brid Talty, Milltown Malbay, 2013, p. 183 Situatie 1957
  91. Clare County Development Plan 2011-2015; Deel 4: Record of Protected Structures. RPS-nr.: 112, p. 567
  92. (en) Lewis, Samuel, County Clare. A History and Topography, Clasp Press, Ennis, 1837 / 1998, 62 ISBN 1 900545 07 1.
  93. (en) Clare 1919 – 1921 a sectarian conflict?
  94. Clare County Development Plan 2011-2015; Deel 4: Record of Protected Structures. RPS-nr.: 179, p. 560
  95. (en) Irish Tourist Association’s Topographical and General Survey 16 juni 1942
  96. Clare County Development Plan 2011-2015; Deel 4: Record of Protected Structures. RPS-nr.: 180, p. 568
  97. (en) Ó Muircheartaigh, Joe, The Chronicle of Clare 1900-2000, Fág an Bealagh, Ennis, 2000, 125
  98. (en) Talty, Brid, As We Met... Local and Cultural History Kilfarboy 1880-1980 Told through the life of Martin Talty, Brid Talty, Milltown Malbay, 2013, p. 147-148
  99. (en) Laichtín Naofa Comhaltas (Miltown Malbay)
  100. (en) 39ú Scoil Samhraidh Willie Clancy
  101. (en) Concertina Cruinniú
  102. (en) Ó Muircheartaigh, Joe, The Chronicle of Clare 1900-2000, Fág an Bealagh, Ennis, 2000, 95-96
  103. (en) Lenihan, Eddie, In the Tracks of the West Clare Railway, Mercier Press, Cork, 1990, 2008, p. 162 ISBN 978 1 85635 579 7.
  104. (en) Garrihy, Donie, An unique historie of Miltown Malbay, Clare and Ireland, FITV Publication, Milltown Malbay, 2008, p. 300 ISBN 1-906027-09-9.
  105. (en) Talty, Brid, As We Met... Local and Cultural History Kilfarboy 1880-1980 Told through the life of Martin Talty, Brid Talty, Milltown Malbay, 2013, p. 99-103
  106. (en) Ó Muircheartaigh, Joe, The Chronicle of Clare 1900-2000, Fág an Bealagh, Ennis, 2000, 174
  107. (en) Vaughan, Gabriel, My Affair with Malbay, 2000, 48-49 ISBN 0953980308.
  108. (en) Vaughan, Gabriel, My Affair with Malbay, Gabriel Vaughan, Milltown Malbay, 2000, 41-50 ISBN 0-9539803-0-8.
  109. (en) Garrihy, Donie, An unique historie of Miltown Malbay, Clare and Ireland, FITV Publication, Milltown Malbay, 2008, p. 168 ISBN 1-906027-09-9.
  110. (en) Vaughan, Gabriel, My Affair with Malbay, 2000, 48-49 ISBN 0953980308.

Noten[bewerken]

  1. Heel veel Engelstalige plaatsnamen zijn verengelste vormen van de oorspronkelijke Ierse namen van een plaats. Zie bijvoorbeeld: Ennistymon (Engels) - Inis Diomáin (Iers).
  2. Nadere gegevens over het steenfort zijn nog niet gevonden. In zijn algemeenheid hadden steenforten/stenen ringforten een hogere status dan aarden ringforten. Deze laatstgenoemde forten werden doorgaans bewoond door stamleden met een lagere status en zijn niet zozeer forten als wel boerderijen met een fortificatie tegen veedieven. Er zijn verschillende van deze aarden forten in de directe omgeving te vinden. De steenforten daarentegen waren militaire fortificaties en huisvestten vaak de lokale stamhoofden. In geval van oorlog werd zo'n fort dan vaak vernield waarna de stenen hergebruikt werden.
  3. Volgens nog onbevestigde verhalen was dit vanwege een faillissement.