Milo Anstadt
| Milo Anstadt | ||||
 |
||||
| Uitreiking televisieprijs van Prins Bernhardfonds aan Milo Anstadt (rechts) door prof. Wiarda (1960) | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Volledige naam | Samuel Marek Anstadt | |||
| Geboren | 10 juli 1920 | |||
| Overleden | 16 juli 2011 | |||
| Land |  Polen |
|||
| Werk | ||||
| Jaren actief | 1960 - 2003 | |||
| Genre(s) | romans | |||
| Bekende werken | Polen en Joden | |||
| Uitgeverij(en) | Uitgeverij Contact | |||
| Dbnl-profiel | ||||
|
||||
Samuel Marek (Milo) Anstadt (Lwów, 10 juli 1920 – Amsterdam, 16 juli 2011) was een Nederlandse, van oorsprong Poolse, journalist, schrijver, regisseur en programmamaker.
Biografie [bewerken]
Anstadt woonde tot 1930 in zijn geboortestad Lwów in Polen (het huidige Lviv in Oekraïne). Hij groeide op in een geassimileerd Joods gezin. In zijn boek "Polen en Joden" beschrijft hij dat zijn moeder nogal Pools georiënteerd was en hem een dubbele loyaliteit bijbracht, die niet overeenkwam met wat de meeste Polen over de Joden en de meeste Joden over de Polen dachten. Op 10-jarige leeftijd emigreerde hij met zijn ouders en zus Sera Anstadt naar Nederland.[1] In Nederland voltooide hij de lagere school.[2]
Op zijn veertiende ging Anstadt werken in de transformatorfabriek Besra in Amsterdam. Regelmatig bezocht hij "Anski", een culturele club voor met name Joodse Oost-Europese immigranten. Hier kon hij lezingen bijwonen over onder andere politieke onderwerpen en ontwikkelde hij zich verder. In 1941 trouwde hij met Lydia Bleiberg. Samen kregen ze in maart 1942 een dochter genaamd Irka.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog moesten Anstadt en zijn vrouw onderduiken. Hun dochter werd in een pleeggezin geplaatst in Beverwijk. Anstadt was tijdens de laatste oorlogsjaren bevriend met Joop den Uyl. Via hem werd hij journalist bij Vrij Nederland, waar hij van 1945 tot 1950 aan verbonden was. Daarna werkte hij bij de Radio Nieuwsdienst en schreef hij hoorspelen.
In 1955 werd hij regisseur en producer bij de VARA. Hij was de maker van documentaires over Oost-Europa, De televisierechtbank, Spiegel der Kunsten en de bekende serie "De Bezetting" met historicus Loe de Jong. In 1960 ontving hij een prijs van het Prins Bernhard Cultuurfonds.
In 1960 kreeg hij een verzoek van uitgeverij Het Wereldvenster om een boek te schrijven over Polen. Het boek werd in 1962 uitgebracht onder de titel Polen, land, volk, cultuur. Intussen studeerde hij af aan de Universiteit van Amsterdam in rechten met als specialisatie criminologie.
Als medewerker van het NRC Handelsblad schreef Anstadt veel opiniestukken. In 1994 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
In 2000 kreeg hij een Poolse staatsprijs, de Andrzej Drawicz-prijs, uitgereikt voor het bevorderen van de relaties tussen Polen en andere volkeren.
Werken [bewerken]
Nonfictie:
- hongarije tsjecho-slowakije polen nu 1968
- joegoslavië roemenië tsjechoslowakije nu 1969
- Op zoek naar een mentaliteit, 1973
- Met de rede der wanhoop 1977
- Kind in Polen 1982
- Polen en Joden 1989
- Jonge jaren 1995
- De verdachte oorboog 1996
- Servië en het westen 1999
- Scheuren in de heksenketel : een historische schets van Joegoslavië en de Balkan, 1999
- Kruis of munt : autobiografie 1920-1945, 2000
- * Is Nederland veranderd? : essays, 2003
- Een Ander Joods Geluid, 2003
Romans:
- Niets gaat voorbij, 1992
- De wankele rechtsgang van Albert Kranenburg, 1998
- Alles wat het geval is 2001
| Bronnen, noten en/of referenties |
 |
Zie de categorie Milo Anstadt van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
