Minderwaardigheidscomplex

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Minderwaardigheidscomplex is een term uit de psychologie voor het gevoel minderwaardig te zijn aan anderen. Het is de combinatie van een negatief zelfbeeld en daaruit voortvloeiende gedragingen. Het is een vaak onbewuste drijfveer en de negatieve eigenwaarde kan verschillende effecten op het gedrag van een persoon hebben. Sommigen stellen zich terughoudend op of houden zich wat afzijdig in het sociale verkeer, anderen overcompenseren het minderwaardige gevoel. Dit laatste kan enerzijds leiden tot hogere ambities of een betere inzet en anderzijds tot antisociaal- of a-sociaal gedrag. Een minderwaardigheidscomplex hoeft niet alleen een gevoel van minderwaardigheid ten opzichte van anderen in te houden maar kan ook een gevoel zijn te falen in eigen ogen, in een streven naar eigen (te) hoog gestelde, zo niet onbereikbare, doelen.[1] Mensen die zichzelf onbereikbaar hoge doelen stellen worden ook wel perfectionisten genoemd.[2][3]

De term is afkomstig uit het werk van Alfred Adler, die het Napoleoncomplex als voorbeeld van overcompensatie gaf.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties