Mineraal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een mineraal is een chemische verbinding of element met een kristalstructuur, die als vaste stof in de vrije natuur voorkomt en gevormd is door geologische processen. De wetenschap die mineralen bestudeert wordt mineralogie genoemd, dit gebied van wetenschap heeft dikwijls raakvlakken met de chemie omdat mineralogie ook onderzoek doet naar de samenstelling van mineralen.

Mineralen worden in het veld vaak herkend aan hun kristalvorm, hun kleur, hun streepkleur (de kleur die zij afgeven wanneer zij gekrast worden), hun hardheid, hun smeltgedrag, hun associatie met andere mineralen enz. Deze klassieke vorm van herkenning vergt veel ervaring en is niet altijd betrouwbaar. In de geologie is men daarom hoe langer hoe meer gaan vertrouwen op analyse achteraf van andere optische eigenschappen dan kleur, vooral door polarisatie-microscopie (lichtmicroscopie met gepolariseerd licht), röntgen-poederdiffractie, Röntgenfluorescentie spectrometrie, Elektronenstraal microanalyse (elektronmicroprobe) en atoom absorptie spectrometrie. In sommige gevallen wordt infraroodanalyse toegepast.

Onderverdeling[bewerken]

Mineralenbeurs.

Mineralen worden in Europa doorgaans in negen groepen verdeeld volgens de classificatie van Strunz. In de Verenigde Staten wordt de indeling volgens Dana voornamelijk gebruikt, waarbij mineralen in 78 groepen worden verdeeld. Elke groep uit de classificatie van Strunz omvat elementen of verbindingen met een specifieke structuur:

Eigenschappen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Boeken over mineralen[bewerken]

Discussielijsten[bewerken]