Ministeriaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een ministeriaal was in de Middeleeuwen een persoon van onvrije afkomst aan wie een belangrijke post in bestuur en leger werd toevertrouwd, zoals het beheer van domeinen en het bewaken van burchten. Zij genoten een eigen juridische status (het dienstrecht) en werden dienstmannen genoemd.

Ministerialiteit ontwikkelt zich vanaf de 11e eeuw als een aparte beroepsstand. De ontwikkeling van de ministerialiteit in de Nederlandse gebieden (Gelre, Utrecht, Holland) lijkt sterk op die van de aangrenzende Nederrijnse territoria en andere delen van het Duitse Rijk. De sporen van hun onvrije afkomst werden vanaf de 12e eeuw uitgewist. In de Late Middeleeuwen gingen ministerialen op in de ridderstand, het stadspatriciaat en de landadel.

Een groot deel van de ridderstand kwam voort uit de ministerialen. Als ridder dienende ministerialen kregen vaak een ridderleen. De groep van ministerialen rond een heer werd de ministerialiteit genoemd.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Buitelaar, A.L.P. (1993) De Stichtse ministerialiteit en de ontginningen in de Utrechtse Vechtstreek. Serie: Middeleeuwse studies en bronnen XXXVII. Hilversum: Verloren. ISBN 90-6550-253-X
  • Dekker, C. (1983) Het Kromme Rijngebied in de middeleeuwen. Een institutioneel-geografische studie. Serie: Stichtse Historische Reeks 9. Z.pl.