Minoes (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Minoes
Regie Vincent Bal
Scenario Tamara Bos
Burny Bos
Vincent Bal
Annie M.G. Schmidt
Hoofdrollen Carice van Houten
Theo Maassen
Muziek Peter Vermeersch
Cinematografie Walther Vanden Ende
Genre familiefilm, kinderfilm
Portaal  Portaalicoon   Film

Minoes is een Nederlandse film uit 2001, geregisseerd door Vincent Bal, naar een scenario van Burny Bos. Het is een verfilming van het kinderboek Minoes van Annie M.G. Schmidt, geschreven in 1970. Het verhaal gaat over de poes Minoes die op een dag in een juffrouw (een ouderwetse benaming voor een jonge, ongetrouwde vrouw) is veranderd. Hoewel ze nu ineens loopt op haar achterpoten spint en krabt ze nog steeds, en ze geeft ook nog steeds kopjes. Ze leert de verlegen journalist Tibbe kennen, en helpt hem aan allerlei nieuwtjes voor de krant, via de kattenpersdienst. Maar als ze op een dag achter een groot geheim komt, komt haar baasje Tibbe in grote problemen.

Het verhaal van de film[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De film begint wanneer er midden in de nacht in het diepste geheim een geheimzinnige vrachtkar door het stadje Killendoorn rijdt, afgeladen met vaten vol chemicaliën. Een van de vaten valt in een woonwijk uit de kar. Achter de struiken zit een poes, die het gebeuren met argwaan bekijkt. Ze gaat op onderzoek uit en besluit een likje te nemen van het spul dat uit het lekkende vat komt.

De volgende dag ontmoeten we de journalist Tibbe. Tibbe schrijft voor de Killendoornse Courant, maar omdat hij een beetje verlegen is, en niet gehaaid op allerlei groot nieuws af durft te gaan, schrijft hij eigenlijk alleen maar stukjes over katten. De hoofdredacteur roept Tibbe bij zich, en waarschuwt hem dat hij nog één kans krijgt. Als hij de volgende dag geen goed stukje kan inleveren, moet hij helaas ontslagen worden. Tibbe verlaat het gebouw van de krant terneergeslagen, en haalt als troost wat visjes bij de viskar op het plein. Dan ziet hij plotseling iemand in een boom zitten. Het is een juffrouw in een net groen mantelpakje. Ze is geschrokken van een hond, en zo hoog mogelijk in de boom geklommen. Maar nu de hond weg is, durft ze eigenlijk niet meer naar beneden. Tibbe probeert haar te helpen, maar tegen de tijd dat hij zover is, is de juffrouw alweer uit de boom gesprongen. "Wat een nieuws!", denkt Tibbe verheugd, en hij wil haar interviewen voor de krant, om een artikeltje te schrijven over de juffrouw in de boom. De juffrouw is echter alweer verdwenen voordat hij er erg in heeft.

Wanneer Tibbe 's avonds thuiskomt, en met een schrijversblok door zijn kamer ijsbeert omdat hij nog steeds geen goed artikel weet te schrijven, zit de rare juffrouw ineens voor zijn raam. Ze is op zoek naar eten en een warm plekje om de nacht door te brengen. Hoewel Tibbe er eigenlijk gemengde gevoelens over heeft, laat hij haar toch binnen. Hij vertelt de juffrouw, die Minoes blijkt te heten, dat hij een stukje moet schrijven voor de krant, maar dat hij geen inspiratie heeft. Dan vertelt Minoes hem dat mevrouw pastoor (voor haar is dat de kat van meneer pastoor) een pot gouden munten heeft gevonden. Tibbe gaat er meteen op af, en staat de volgende dag eindelijk met een goed verhaal in de krant.

Om Tibbe te helpen met zijn stukjes, wordt de "kattenpersdienst" opgericht: Via de katten uit de buurt vangt Minoes allerlei nieuwtjes op, die ze aan Tibbe doorspeelt om in de krant te kunnen zetten. In ruil voor de nieuwtjes mag Minoes bij Tibbe in huis blijven eten en slapen, en krijgt ze af en toe een lekker visje.


Dit gaat een hele tijd goed, totdat de katten vinden dat Tibbe eens een stukje moet schrijven over meneer Ellemeet. Meneer Ellemeet wordt algemeen beschouwd als ereburger van de stad, die een deodorantfabriek heeft aan de rand van Killendoorn. Door zijn geregelde financiële bijdragen aan verscheidene stadsprojecten is hij alom geliefd. Op de dag dat hij benoemd wordt tot erevoorzitter van de vereniging van dierenvrienden, ontdekken de katten in de stad dat meneer Ellemeet eigenlijk helemaal niet zo'n lieverdje is. Aanvankelijk durft Tibbe het artikel niet te schrijven: het zou een grote schok teweegbrengen in de stad. Minoes en de (andere) katten zijn diep teleurgesteld in Tibbe, dat hij de waarheid niet durft te vertellen.

En dan komt het moment dat Tibbe besluit een knoop door te hakken, en te schrijven over de schurkenstreken van meneer Ellemeet. Hij publiceert het artikel "Ellemeet: Weldoener of boosdoener", waarin hij vertelt over de chemicaliën die Ellemeet 's nachts door de stad vervoert, over de poging om de burgemeester om te kopen met een zwembad, in ruil voor een vergunning ten bate van fabrieksuitbreiding, en over de manier waarop de zogenaamde dierenvriend in werkelijkheid omgaat met de dieren in de stad. Alle katten in de stad zijn blij dat Tibbe dit gedurfd heeft, zo ook Minoes. De rest van Killendoorn keert Tibbe echter de rug toe: Tibbe wordt alsnog ontslagen bij de krant, zijn huisbaas geeft hem een week om uit de zolderkamer te vertrekken, en niemand is nog langer bereid om hem te helpen, na al die beledigingen aan het adres van weldoener Ellemeet.

Minoes en Bibi (het dochtertje van de huisbaas van Tibbe, die overigens in het boek een veel kleinere rol heeft) besluiten Tibbe uit dit lastige parket te helpen. Samen met alle katten van Killendoorn lokken ze meneer Ellemeet in de val, en filmen meneer Ellemeet stiekem wanneer hij op hardhandige wijze probeert af te rekenen met een stel Killendoornse katten die hem een dag lang achtervolgen. Wanneer meneer Ellemeet die avond een goed bezochte lezing houdt om de geplande uitbreiding van zijn chemische fabriek toe te lichten, zorgen Bibi en Minoes ervoor dat niet het filmpje van Ellemeet, maar het filmpje van de katten op het projectiescherm verschijnt. Alle aanwezigen zijn geschokt en de publieke opinie keert zich in één keer tegen Ellemeet. Wanneer Tibbe uit het publiek opstaat om te roepen dat er op de deodorantfabriek misschien nog wel meer bewijzen tegen Ellemeet te vinden zijn, weet hij in één klap de hele stad te mobiliseren om naar het fabrieksterrein te vertrekken. Op het fabrieksterrein ontdekt de woedende menigte het vrachtwagentje, waarmee meneer Ellemeet zijn chemicaliën 's nachts in het geheim door de stad transporteerde, en weet de burgemeester meneer Ellemeet bij de lurven te grijpen, nog voor hij met zijn vrouw naar Chili kan vluchten.

De volgende dag is Tibbe de held van de stad. Op de krant wordt hij weer aangenomen, en ook zijn huisbaas trekt zijn bezwaren onder veel excuses in. Het enige waar Tibbe echter aan kan denken, is dat Minoes is verdwenen. Ze blijkt weer terug te zijn naar de Emmalaan, waar haar zus een zeldzame goudvink voor haar gevangen heeft. Wanneer Minoes deze goudvink opeet, wordt ze weer een poes, net als vroeger. Tibbe en Bibi zijn erg verdrietig, en Tibbe verzucht, eenmaal terug op zijn zolderkamertje, dat hij maar wou dat ze weer terug was. En dat gebeurt ook, want plotseling staat Minoes weer voor het raam. Ze bleek al zo menselijk geworden te zijn, dat ze de goudvink niet op had willen eten, maar weer vrij wilde laten, uit medelijden met het vogeltje.

Minoes mag voorgoed bij Tibbe blijven wonen, en samen leven ze nog lang en gelukkig.

(Sterker nog: tijdens de aftiteling van de film is er een trouwpartij te zien die dit gelukkige einde nog eens extra benadrukt!)

Vergelijking tussen boek en film[bewerken]

In tegenstelling tot bij de verfilming van het Annie M.G. Schmidt-boek Abeltje is het scenario van de jeugdfilm Minoes redelijk dicht bij het boek gebleven. Wel zijn enkele karakters toegevoegd en anderen weggelaten om de film soepel te laten verlopen. Verder zijn bepaalde 'tijdsgebonden' grapjes vervangen; Eukemeentje, de kat van de dominee, is in de film bijvoorbeeld 'mevrouw pastoor', de kat van meneer pastoor. De Pompkat is vervangen door Jakkepoes.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage Opmerkingen
Theo Maassen Tibbe de Vries
Carice van Houten Minoes
Sarah Bannier Bibian Bibi van Dam
Pierre Bokma Meneer Ellemeet
Marisa van Eyle Mevrouw Ellemeet
Olga Zuiderhoek Mevrouw van Dam
Kees Hulst Meneer van Dam
Hans Kesting Harry de Haringman
Jack Wouterse Burgemeester Van Weezel
Lineke Rijxman Pia Bongers
Bas Teeken Sjoerd de Wit
Bianca Krijgsman Roddeltante
Plien van Bennekom Roddeltante
Wim van den Heuvel Meneer Pastoor
Joep Onderdelinden Leraar
Chris Bolczek Politieagent
Iwan Waldheim Ober
Annet Malherbe Jakkepoes Stem
Loes Luca Tante Moortje Stem
Wim T. Schippers Simon de Schoolkat Stem
Hans Teeuwen Tinus Stem
Paul Haenen Mevrouw Pastoor Stem
Frits Lambrechts Joop Stem
Katja Schuurman Zus Minoes Stem
Kim van Kooten Leentje Stem
Nina van Hattum Jong katje Stem

Prijs[bewerken]

Gewonnen:

  • 2001, Golden and Platin Film, Netherlands: gouden
  • 2002, Golden and Platin Film, Netherlands: platin
  • 2002, Nederlands Film Festival: „beste filmposter”
  • 2002, Nederlands Film Festival: „Gouden Kalf” Carice van Houten
  • 2002, Chicago International Children's Film Festival: Vincent Bal „beste internationaal film”
  • 2002, Carrousel International du Film: Carice van Houten „Beste actrice”
  • 2005, Artek - International Children's Film Festival: Carice van Houten „Beste actrice”

Nominated:

  • 2002, Nederlands Film Festival: „Gouden Kalf” Theo Maassen
  • 2002, Oulu International Children's Film Festival: „Starboy Award” Vincent Bal

Externe link[bewerken]