Minotaurus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Minotaurus

De Minotauros (Oudgrieks: Μινώταυρος - "Minos-stier") of Minotaurus (Lat.) is een figuur uit de Griekse mythologie. Het is een schepsel met de kop en de staart van een stier maar het lichaam van een man.

Geboorte[bewerken]

Minos, de koning van Kreta, had onenigheid met zijn broers over de vraag wie de rechtmatige koning was. Minos bad de zeegod Poseidon om een teken dat hij de rechtmatige koning was. Poseidon stuurde een witte stier als teken van het koningschap, op voorwaarde dat die stier meteen geofferd zou worden. Minos hield echter zijn belofte niet, en Poseidon wreekte zich door Minos' vrouw Pasiphaë verliefd te laten worden op de stier. De architect Daedalus bouwde een houten, holle koe waarin Pasiphaë kon gaan liggen en gemeenschap hebben met de stier. Nadat de stier haar bevrucht had, werd de Minotaurus geboren.

Opsluiting in een doolhof[bewerken]

De Minotaurus werd aanvankelijk gezoogd door zijn moeder, maar werd later gevoed met mensenvlees. Als gevolg daarvan werd de Minotaurus te gevaarlijk voor zijn omgeving en opgesloten in een speciaal voor hem door de Atheense architect Daedalus ontworpen en gebouwde doolhof, het Labyrint. Wie er eenmaal binnen was, kon de uitgang niet meer vinden. Één keer per negen jaar werden zeven Atheense jongens en meisjes als voedsel het Labyrint ingedreven totdat Theseus met hulp van koning Minos' dochter Ariadne het monster versloeg en dankzij een wollen draad, die hij tijdens zijn gang door het Labyrint had afgewikkeld, de uitgang terugvond. Die wollen draad leeft verder in het Nederlands in de uitdrukking, de draad van Ariadne, een middel om uit een netelige situatie te raken.

Theseus en de Minotaurus

Het offeren van jonge mensen[bewerken]

Een van de zonen van Minos, Androgeus, een gewaardeerd atleet, was uit jaloezie voor zijn overwinningen op de Panathenaeën vermoord in Athene.

Theseus in gevecht met de Minotaurus, binnen het Labyrint

Uit protest tegen deze gang van zaken liet de koningszoon van Athene, Theseus, zich vrijwillig met een nieuwe lichting naar Kreta inschepen, overtuigd dat hij de Minotaurus zou doden. Hij kreeg daarbij hulp van Ariadne, de dochter van Minos, die verliefd op hem was. Ariadne gaf Theseus een kluwen wol om de weg in het labyrint terug te vinden. Theseus ging het labyrint binnen, waarbij hij Ariadnes draad afrolde. Theseus doodde de Minotauros met het zwaard dat hij van zijn vader Aegeus had gekregen, en vond door de draad van Ariadne te volgen de uitgang terug.

Echter, eind goed al goed was dit niet. Theseus had namelijk zijn vader beloofd om, als hij terug zou komen, de zwarte zeilen van zijn schip te vervangen door witte. Theseus vergat dit, en toen zijn vader het schip zag komen, nam hij aan dat Theseus het niet overleefd had en sprong hij uit verdriet van de rotsen en stortte zich in zee. Volgens de mythe heeft de Egeïsche Zee vanwege deze gebeurtenis zijn naam aan Aegeus te danken.

Oorsprong van de Minotaurusgeschiedenis[bewerken]

Het paleis van Minos te Knossos op Kreta had een architectuur die veel aan een doolhof doet denken. Men heeft dit feit wel gerelateerd aan de mythologie van de Minotauros. Verder was er een cultus rond de stier op dit eiland ten tijde van de Minoïsche cultuur.

George Frederic Watts (1817-1904) The Minotaur

Invloed[bewerken]

De figuur Minotaurus heeft in de kunst voor veel inspiratie gezorgd. Zo schilderde George Frederic Watts een Minotaurus, die droevig over zee in de verte schijnt te kijken. Picasso maakte een tekening van een verliefde Minotaurus. In het werk van C.S. Lewis de Kronieken van Narnia verschijnen er ook Minotaurussen. Ook in de films van Disney en 20th Century Fox die gebaseerd zijn op de boeken van Lewis verschijnen er Minotaurussen, alleen is heel hun lichaam bedekt met haar en ze hebben hoeven en hun hoofd lijkt op dat van een Oeros.

Stamboom[bewerken]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gaea
 
Uranus
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Oceanus
 
Tethys
 
Hyperion
 
Theia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Perseis
 
 
 
Helios
 
 
 
Clymene
 
Selene
 
Eos
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Odysseus
 
Circe
 
stier
 
Pasiphaë
 
Minos
 
Phaëton
 
 
 
 
 
Asterodeia
 
Aietes
 
Eidyia
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Agrios
 
Latinus
 
Telegonus
 
Minotauros
 
Androgeos
 
Glaukos
 
Phaidra
 
Ariadne
 
Absyrtus
 
Chalciope
 
Medea

Zie ook[bewerken]