Mo Yan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Mo Yan
Mo Yan in 2008
Mo Yan in 2008
Geboorteland Vlag van China China
Nationaliteit Vlag van China China
Nobelprijs Literatuur
Jaar 2012
Voorganger(s) Tomas Tranströmer
Opvolger(s) Alice Munro
Mo Yan
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 莫言
Vereenvoudigd 莫言
Hanyu pinyin Mòyán
Jyutping (Standaardkantonees) mok6 jin4
Zhuyin ㄇㄛˋ ㄧㄢˊ
Zhuang Moq Yenz

Mo Yan (geboren op 17 februari 1955) is een Chinees schrijver die in het westen vooral bekendheid verwierf door twee van zijn romans die de basis vormden van de film Het rode korenveld (Chinees: 红高粱, Hóng gāoliang). Zijn werk is vertaald in meer dan een dozijn talen, waaronder het Nederlands. Hij kreeg in 2012 de Nobelprijs voor de Literatuur.

Biografie[bewerken]

Mo Yan werd geboren in een landbouwersgezin in het Gaomi-district in de provincie Shandong van China. Hij verliet de school tijdens de Culturele Revolutie om te werken in een olieverwerkende fabriek. Op twintigjarige leeftijd werd hij soldaat van het Volksbevrijdingsleger. In 1981 begon hij te schrijven terwijl hij nog diende als soldaat. Drie jaar later werd hij een leraar aan de afdeling literatuur van de Culturele Academie van het leger.

Pseudoniem[bewerken]

"Mo Yan", hetgeen in het Chinees "spreek niet" betekent, is een pseudoniem. Zijn echte naam is Guan Moye (管谟业). Mo Yan heeft verklaard dat hij deze auteursnaam koos toen hij zijn eerste roman schreef om zichzelf eraan te herinneren niet te veel te zeggen, aangezien in China openheid niet gewaardeerd wordt.

Kritiek[bewerken]

De Chinese schrijver Ma Jian heeft verklaard het te betreuren dat Mo Yan geen solidariteit en betrokkenheid toont met de Chinese schrijvers en intellectuelen die in China vervolgd of vastgehouden worden. Opmerkelijk is dan ook dat Mo Yan direct na het winnen van de Nobelprijs pleitte voor de vrijlating van dissident Liu Xiaobo.[1]

Stijl[bewerken]

Mo Yans werken zijn voornamelijk een vorm van sociaal commentaar. Hij wordt sterk beïnvloed door de politieke kritiek van Lu Xun en het magische realisme van Gabriel García Márquez. Met behulp van schitterende, complexe en vaak grafisch gewelddadige beelden slaagt Mo Yan erin de lezer binnen te loodsen in de caleidoscopische universa van zijn verhalen. Veel van zijn verhalen spelen zich af in zijn geboortestreek Gaomi in de provincie Shandong.

Mo Yan is erg productief, zo schreef hij zijn roman Leven en dood putten me uit (Chinees: 生死疲劳) in slechts 43 dagen.

Werken[bewerken]

Mo Yan heeft tientallen korte verhalen en romans gepubliceerd. Een aantal van zijn romans zijn vertaald in het Nederlands.

Zijn werken omvatten onder meer:

  • Het rode korenveld (红高粱家族), vertaald door Peter Abelsen (op basis van de Engelse vertaling)
  • De knoflookliederen (会唱歌的墙), vertaald door Peter Abelsen (op basis van de Engelse vertaling)
  • Explosies en andere verhalen, een verzameling korte verhalen
  • De wijnrepubliek (酒国), vertaald door Marijke Koch (op basis van de Engelse vertaling)
  • Meester: jij wordt steeds grappiger, een verzameling korte verhalen (师傅愈来愈幽默)
  • Grote borsten, brede heupen (丰乳肥臀), vertaald door Hans van Cuijlenborg e.a. (op basis van de Engelse vertaling)
  • Veranderingen, vertaald uit het Chinees door Daan Bronkhorst
  • Leven en dood putten me uit (生死疲劳)
  • Kikkers (蛙), vertaald uit het Chinees door Silvia Marijnissen

Onderscheidingen[bewerken]

Filmbewerkingen[bewerken]

Verscheidene van Mo Yans werken werden verfilmd:

  • Het rode korenveld (1987) (geregisseerd door Zhang Yimou)
  • Happy Times (2000) (geregisseerd door Zhang Yimou, verfilming van Meester: jij wordt steeds grappiger)
  • Nuan (2003) (geregisseerd door Huo Jianqi, verfilming van Wittehondschommel)

Verdere lezing[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties