Mohrenstraße (metrostation)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Logo U-Bahn Mohrenstraße
Perronhal
Perronhal
Lijnen U2
Opening 1 oktober 1908
Stadsdeel Mitte
Coördinaten 52° 31′ NB, 13° 23′ OL
Mohrenstraße (metrostation)
Mohrenstraße (metrostation)

Locatie van station Mohrenstraße

Portaal  Portaalicoon   Openbaar vervoer

Mohrenstraße is een station van de metro van Berlijn, gelegen onder de gelijknamige straat en de Wilhelmplatz in Berlin-Mitte, ten oosten van de kruising met de Wilhelmstraße. Het metrostation opende op 1 oktober 1908, toen het stamtracé van de Berlijnse metro verlengd werd naar het stadscentrum. Het station heette aanvankelijk Kaiserhof, wisselde meerdere malen van naam en is tegenwoordig onderdeel van lijn U2.

Station Mohrenstraße beschikt over een eilandperron en ligt direct onder het straatniveau. Oorspronkelijk zou het metrostation naar het bovenliggende plein genoemd worden, maar twee jaar voor de ingebruikname was er in Charlottenburg reeds een station Wilhelmplatz (nu Richard-Wagner-Platz) geopend. Men besloot daarop het station naar Hotel Kaiserhof te noemen. Vanwege het statige karakter van de wijk met grote hotels en diverse ministeries besteedde architect Alfred Grenander bijzondere aandacht aan de inrichting van het station. De ingangen kregen rijk gedecoreerde portalen en de wanden van de perronhal werden bekleed met witte en zwarte tegels.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd station Kaiserhof ernstig beschadigd. Pas vijf jaar na de oorlog kon het metrostation heropend worden. Het station had ondertussen een volledige gedaanteverwisseling ondergaan en is sindsdien bekleed met rood marmer, dat naar verluidt uit Hitlers in 1949 afgebroken Neue Reichskanzlei stamde.[1] Na de oorlog kwam het station in de Sovjet-Russische bezettingzone te liggen. Op 18 augustus 1950 hernoemden de DDR-autoriteiten het station tot Thälmannplatz, naar de Duitse communist Ernst Thälmann.

Terwijl het metrostation zich oorspronkelijk in het hart van de stad bevond, kwam het door de nabije sectorgrens in de periferie van Oost-Berlijn te liggen. Aanvankelijk reden er nog doorgaande treinen tussen oost en west, maar bij de bouw van de Berlijnse Muur in 1961 werd het spoor richting Potsdamer Platz onderbroken. Thälmannplatz werd het eindpunt van de Oost-Berlijnse lijn A.

Ingangsportaal van station Kaiserhof, omstreeks 1910

Nadat de Thälmannplatz in de jaren 1980 volgebouwd was kreeg het metrostation wederom een nieuwe naam. Vanaf 15 april 1986 heette het Otto-Grotewohl-Straße, naar de eerste minister-president van de DDR, Otto Grotewohl. Zijn huidige naam kreeg station Mohrenstraße twee jaar na de val van de Muur, op 3 oktober 1991.

Op 13 november 1993 werden het westelijke en het oostelijke deel van lijn A onder het lijnnummer U2 herenigd. Mohrenstraße was voortaan geen eindstation meer en ligt wederom in het hart van de stad. In de omgeving van het station bevinden zich onder andere enkele ministeries en ambassades, de zetel van de Bundesrat en het Museum für Kommunikation.

Het stadsvervoerbedrijf BVG is van plan het station, dat de status van monument heeft,[2] bij de komende saneringsoperatie in zijn oorspronkelijke staat terug te brengen.

Bronnen[bewerken]

  1. Biagia Bongiorno: Verkehrsdenkmale in Berlin : Die Bahnhöfe der Berliner Hoch- und Untergrundbahn. Berlijn: Landesdenkmalamt Berlin / Michael Imhof Verlag, 2007. p. 87. ISBN 9783865682925
  2. Vermelding op de monumentenlijst

Externe links[bewerken]