Molfractie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De molfractie is in de scheikunde een maat voor de concentratie van een component in een systeem, meestal de concentratie van een bepaalde stof in een mengsel. De molfractie is de fractie van de betreffende component op de totale hoeveelheid stof in het systeem. Algemeen geldt dus voor een component i in een mengsel van N stoffen:

\chi_i = \frac{n_i}{\sum_{j = 1}^{N} n_j}

Molfracties zijn dimensieloze grootheden. Ze worden vooral veel gebruikt bij het bepalen van fasediagrammen.

Binair mengsel[bewerken]

Voor een mengsel van twee zuivere stoffen A en B (een binair mengsel) dat bestaat uit nA mol A en nB mol B wordt de molfractie van A (χA) gedefinieerd als het aantal mol A ten opzichte van het totaal aantal mol:

\chi_A = \frac{n_A}{n_A + n_B}

Evenzo geldt voor stof B:

\chi_B = \frac{n_B}{n_A + n_B}

Molfracties liggen altijd tussen 0 en 1 en voor een binair mengsel geldt dat

\chi_A = 1 - \chi_B \!

Voor een binair mengsel wordt het verband tussen de molfractie en de molaire concentratie van een stof A gegeven door:

\chi_A = \frac{[A]M_B}{\rho + [A](M_B - M_A)}

Voor een ideale verdunning herleidt zich dit tot (met B het oplosmiddel):

\chi_A = \frac{[A]M_B}{\rho_B}

Zie ook[bewerken]