Monika Maron

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Monika Maron (1992)

Monika Maron (Berlijn, 3 juni 1941) is een Duitse schrijfster van hoofdzakelijk romans.

Leven[bewerken]

Monika Maron is van joodse afstamming; haar grootvader werd in Polen door de nazi's vermoord. Karl Maron, minister van Binnenlandse Zaken in de DDR van 1955 tot 1963, was haar stiefvader. Maron werkte eerst een jaar als arbeidster in een fabriek (wat strookt met de vereiste 'proletarische' cultuur van de DDR), alvorens theaterwetenschap te studeren. Aanvankelijk werkte ze als regieassistente; twee jaar later werd ze journaliste voor het damesblad Für Dich, en voor Die Wochenpost. Ze werd in 1976 een zelfstandige schrijfster in Berlijn.

Marons houding ten opzichte van het DDR-regime was, voor zover men kan nagaan, weinig sympathiek: ze zou van 1976 tot 1978 meegewerkt hebben aan een samenzwering tegen het Oost-Duitse Ministerie voor Staatsveiligheid. Ze verliet de DDR in 1988, om in Hamburg te gaan wonen. Later keerde ze naar Berlijn terug. Verder is over haar persoonlijke leven weinig bekend. Ze debuteerde in 1981 met Flugasche, een ecologische roman over de milieuvervuiling in de DDR, en schreef sindsdien een rist succesvolle boeken. Stille Zeile Sechs handelt over een oud-minister van de DDR, die door een heftige anticommuniste zijn biografie wil laten schrijven. Pawels Briefe is een zoektocht naar de voorgeschiedenis van haar vervolgde Poolse familie. In 2005 schreef ze Geburtsort Berlin, een reeks essays over haar geboortestad; haar zoon Jonas voegde hieraan foto's toe, gemaakt ten tijde van de omwenteling.

Zij won in 1991 de Irmgard-Heilmann-Preis, in 1991 de Gebroeders Grimm-prijs in Hanau, in 1992 de Kleist-prijs, in 1994 de Solothurner Literaturpreis en in 2003 de Friedrich Hölderlin-prijs van Bad Homburg.

Maron werd korte tijd aangetrokken als informante van de Stasi, maar verschafte opzettelijk volstrekt nutteloze informatie. De veiligheidsdienst ontsloeg haar van haar taken.

Werken[bewerken]

  • 1981 Flugasche
  • 1982 Herr Aurich
  • 1982 Das Mißverständnis
  • 1986 Die Überläuferin
  • 1991 Stille Zeile Sechs
  • 1993 Nach Maßgabe meiner Begreifungskraft
  • 1996 Animal triste
  • 1999 Pawels Briefe
  • 2000 Quer über die Gleise
  • 2002 Endmoränen
  • 2005 Geburtsort Berlin
  • 2005 Wie ich ein Buch nicht schreiben kann und es trotzdem versuche
  • 2007 Ach Glück