Monochroom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorbeeld van een monochrome (1 bit) afbeelding

Monochromatisch licht is licht van één enkele golflengte. Iets dat monochromatisch is, heeft één enkele kleur. In de natuurkunde wordt het woord gebruikt voor elektromagnetische straling van één bepaalde golflengte. Een monochrome monitor kan maar één kleur afbeelden, zoals groen, wit of oranje. In de kunst is een monochroom werk een eenkleurig kunstwerk.

Het woord monochroom is afgeleid van de Griekse woorden mono (één) en chroma (oppervlak, huidskleur).

Laser en sommige fluorstofloze gasontladingslampen zenden licht uit van een specifieke golflengte die bij dat element in de ontladingsbuis behoort van slechts één kleur. Als we dit licht door een spectroscoop zouden leiden, zouden we precies één streep zien op precies die kleur die we met onze ogen waarnemen wanneer wij het licht direct aanschouwen.

Monochromatisch licht is een vereiste bij het bepalen van de concentratie van een opgeloste stof met behulp van densitometrie.

Uitzonderingen zijn uiteraard alle gasontladingslampen die door middel van een fluorescentiepoeder het UV-C-licht die de ontlading opwekt "vertalen" naar zichtbaar licht. Door verschillende chemische samenstellingen van dat poeder te kiezen, kunnen we daarmee verschillende kleuren maken. Ook hoge- en lagedrukkwiklampen, hogedruknatriumlampen en HPIT-lampen (meerdere elementen in de ontladingsbuis) geven licht af van meerdere golflengten. Als we het licht van dergelijke lichtbronnen door een spectroscoop zouden leiden, zouden we meerdere kleurenstreepjes zien, of enkele wazige gekleurde groepen.

Een monochrome afbeelding, bijvoorbeeld op papier, een beeldscherm of een projectiescherm, bestaat uit twee kleuren, vaak zwart en wit. Ook bij andere kleuren, bijvoorbeeld zwart en groen, wordt dit zwart-wit genoemd. Zo'n afbeelding kan al of niet ook tussenliggende kleuren (grijstinten) bevatten.

Eenvoudige tekstopmaak is meestal in zwart-wit zonder grijstinten: op papier meestal letters in zwart of een andere donkere kleur (inkt) en een lichte achtergrond (papier); op een beeldscherm kwam vooral vroeger licht-op-donker ook veel voor. Zwarte letters op computerschermen hebben vaak aan de randen ook wel grijze pixels, om ze minder hoekig te laten lijken.