Montagu Stopford

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Montagu George North Stopford (16 november 189210 maart 1971) was een Britse generaal tijdens de Tweede Wereldoorlog en was van 1946 tot 1947 opperbevelhebber van de South East Asia Command.

Eerste jaren[bewerken]

Stopford was de zoon van kolonel Lionel Arthur Montagu Stopford en Georgina Emily Mackenzie. Hij studeerde aan het Wellington College en het Royal Military College in Sandhurst. Hij werd in 1911 toegevoegd aan de Rifle Brigade en diende met het 2de Bataljon van zijn regiment tot 1914 in India. Hij vocht tijdens de Eerste Wereldoorlog waar hij de Military Cross verdiende.

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Voor de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog was hij een instructeur op de Staff College in Camberley. Hij voerde het bevel over de 17e Infanteriebrigade, die deel uitmaakte van 1939 tot 1940 van de British Expeditionary Force. Daarna voerde hij van 1940 tot 1941 bevel over de 56e (London) Infanteriedivisie, van 1942 tot 1943 over de Britse 12e Legerkorps en van 1943 tot 1945 over de Indische 33e Legerkorps in Birma. Stopford voerde het bevel over het korps tijdens de Slag om Imphal. In december 1944 werden hij, Geoffrey Scoones en Philip Christison in een ceremonie bij het front van Imphal voor Schotse, Gurkha en Punjab-regimenten geridderd en benoemd tot Knight Commander of the Order of the British Empire door de onderkoning, Lord Wavell. William Slim werd in dezelfde ceremonie ook geridderd en benoemd tot Knight Commander of the Order of the Bath. Hij voerde uiteindelijk het bevel over het in 1945 gevormde Britse Twaalfde Leger.

Na de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Na de oorlog voerde Stopford van 1945 tot 1946 als commandant van de Burma Command (hernoemd vanuit Twaalfde Leger), in 1946 was hij opperbevelhebber van de Geallieerde Landtroepen in Nederlands-Indië, van 1946 tot 1947 als opperbevelhebber van de South East Asia Command en van 1947 tot 1949 was hij General Officer Commanding-in-Chief van de Northern Command. In 1949 ging hij met pensioen bij het leger en werd benoemd tot Colonel-in-Chief bij de Rifle Brigade. In 1962 werd hij benoemd tot plaatsvervangend-luitenant van Oxfordshire.

Decoraties[bewerken]

Bronnen[bewerken]