Montelbaanstoren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De Montelbaanstoren is een Amsterdamse toren uit 1516 aan de Oudeschans. De oorsprong van de naam is onbekend. De toren heeft als bijnaam Malle Jaap, omdat de klokken van de toren ooit op onregelmatige tijden spontaan begonnen te spelen.

[bewerken] Verdedigingswerk

De Montelbaanstoren is gebouwd toen het middeleeuws Amsterdam werd uitgebreid door het industrieterrein Lastage bij de stad te trekken. Hiervoor werd aan de oostkant een nieuwe gracht gegraven, de huidige Oude Schans. Waar deze het IJ naderde werd een verdedigingstoren neergezet.

[bewerken] Nieuwe functie

In 1606 verloor de toren zijn verdedigingsfunctie. Er werd toen een sierbekroning in renaissance-stijl op geplaatst, ontworpen door stadsbouwmeester Hendrick de Keyser. De Montelbaanstoren werd daarmee 48 meter hoog. In de toren kwam een uurwerk, en enkele luidklokken. In 1610 zakte de toren, die gefundeerd is op plaggen (huiden genaamd), scheef. Hij moest toen worden rechtgetrokken.

Rembrandt, die in de buurt woonde, tekende de toren in 1644, maar zonder de opbouw van De Keyser.

In 1852 dreigde de toren te worden gesloopt, maar sinds 1878 is het Stadswaterkantoor in de toren gevestigd. Tot 2006 werd hier de afdeling Uitvoering van de sector Waterbeheer van de dienst Riolering en Waterhuishouding gehuisvest.

In 2006 vertrok het Stadswaterkantoor naar een nieuwe locatie en werd de toren grondig gerestaureerd. De bestemming van de toren is onzeker.

[bewerken] Externe link

Webpagina van het Amsterdams bureau Monumenten & Archeologie