Moorse landschildpad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Moorse landschildpad
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (1996)
Paring.
Paring.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Testudines (Schildpadden)
Onderorde: Cryptodira (Halsbergers)
Familie: Testudinidae (Landschildpadden)
Geslacht: Testudo
Soort
Testudo graeca
Linnaeus, 1758
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De Moorse landschildpad[2] (Testudo graeca) is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae).

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Het schild bereikt een lengte van ongeveer 25 centimeter en is zoals bij de meeste landschildpadden erg bol, de randen hebben een lichte glooiing en zijn platter.[3] Er zijn 13 ondersoorten, volgens sommige indelingen nog meer, die er allemaal net iets anders uitzien. De meeste exemplaren hebben een lichtbruine tot bijna gele schildkleur, en op iedere schildplaat is het voorste deel van de plaat, naar de kop toe, donkerbruin tot zwart gekleurd, het achterste deel is lichter. De platen aan de rand hebben onregelmatige donkere vlekken. Een ander kenmerk van deze soort is een klein stekeltje aan iedere zijde van de staart.

Verspreiding[bewerken]

De Moorse landschildpad leeft in delen van de Balkan, Turkije, Griekenland en enkele eilanden daarvan, zuidelijk Frankrijk, Italië en Spanje, ook op Majorca, Sicilië en Sardinië, en in veel gebieden is de soort uitgezet. Buiten Europa leeft deze soort in Noord-Afrika, Iran, Israël en Syrië.[4] De Moorse landschildpad leeft in drogere omstandigheden, maar lang niet zo droog als veel andere soorten landschildpadden. De soort is te vinden in Mediterrane bossen en uitgestrekte graslanden en steppen.

Voedsel[bewerken]

Moorse landschildpadden zijn voornamelijk planteneters alhoewel af en toe ook wel dierlijk voedsel wordt aanvaard. Het voedsel bestaat uit calcium- en vezelrijke, maar proteïne-arme planten, zoals grassen. Allerlei groente- en fruitsoorten kunnen de dieren worden aangeboden (alleen koolsoorten dienen met mate te worden verstrekt aangezien dit schildklierafwijkingen kan veroorzaken). Ook planten uit de natuur als paardenbloem, klein hoefblad, klaver, gras, muur worden graag gegeten; controleert u wel of er geen giftige planten worden aangeboden (zie voor meer informatie Hoveling, 1994).

Taxonomie[bewerken]

De soortnaam graeca betekent letterlijk Grieks, waardoor deze soort vaak wordt verward met de Griekse landschildpad (Testudo hermanni). Er worden tegenwoordig dertien ondersoorten erkend, inclusief de pas in 2007 beschreven ondersoort Testudo graeca armeniaca. Tot recentelijk werd er de Tunesische dwergschildpad (Furculachelys nabeulensis) als aparte soort erkend, maar tegenwoordig wordt deze schildpad als variatie gezien van de Moorse landschildpad.[4]

Externe links, bronnen en afbeeldingen[bewerken]

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 114 ISBN 90 274 8626 3.
  3. C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour. Turtles of the World
  4. a b Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Testudo graeca

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Testudo graeca - Website Geconsulteerd 12 augustus 2012
  • (en) Fritz, U. & P. Havaš (2007) - Checklist of Chelonians of the World - Website
  • (en) C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour - Turtles of the World - Website