Moral Majority

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Moral Majority was een politieke organisatie die vanaf het eind van de jaren 70 een invloedrijke evangelicaal christelijk-georiënteerde lobby voerde in de Verenigde Staten. De organisatie werd in 1989 opgeheven.

Geschiedenis[bewerken]

Jerry Falwell, oprichter en bekendste woordvoerder van Moral Majority

Moral Majority werd opgericht naar aanleiding van een machtsstrijd binnen de Amerikaanse conservatief christelijke belangengroep Christian Voice, in 1978. Op een persconferentie dat jaar zei de oprichter van Christian Voice, Robert Grant, dat Religieus Rechts een farce was, en geleid werd door "drie katholieken en een Jood". Paul Weyrich, Terry Dolan, Richard Viguerie (op wie Grant doelde met 'de katholieken') en Howard Phillips ('de Jood') verlieten daarop Christian Voice. Tijdens een bijeenkomst in 1979 drongen zij er bij televisiepredikant Jerry Falwell op aan Moral Majority op te richten. Dit werd eveneens het begin van the New Christian Right, de christelijke Nieuw-Rechtse beweging in de VS.[1][2]

Moral Majority bestond uit conservatief christelijke politieke actiegroepen, die zich inzetten voor onderwerpen die volgens de leden van die groep van belang waren voor de handhaving hun christelijke notie van morele wetten. De organisatie was ervan overtuigd dat deze notie door de meerderheid van de Amerikanen werd gedeeld, wat ook de reden was achter de keuze voor de naam van de beweging. De achterban van de organisatie bestond al snel uit miljoenen leden, wat Moral Majority tot een van de grootste conservatieve lobbygroepen in de Verenigde Staten maakte. Naar verluidt bezorgde de organisatie Ronald Reagan twee derde van de blanke evangelicale stemmen tijdens de presidentsverkiezingen in 1980, waarin Reagan de Democratische kandidaat en zittende president, Jimmy Carter, versloeg.[3]

Activiteiten[bewerken]

Onderwerpen waar Moral Majority zich voor inzette waren onder meer:

Moral Majority had aanhangers in de beide grote politieke partijen in de Verenigde Staten, maar had binnen de Republikeinse Partij beduidend meer invloed dan binnen de Democratische Partij. Falwell was de bekendste woordvoerder van de organisatie gedurende de jaren 80. Tegen 1982 was Moral Majority groter dan Christian Voice, zowel wat achterban als invloed betreft. De organisatie werd in 1989 formeel opgeheven,[4] maar leeft voort in de Christian Coalition of America, een christelijk netwerk dat werd opgericht op initiatief van Pat Robertson.[5] In 1981 leidde een reeks onthullingen door verslaggever Michael Stephen Clark (die daarvoor een nominatie voor de Pulitzer-prijs ontving), tot kritiek op de interactie tussen Moral Majority en de Republikeinse Partij.

De Moral Majority Coalition[bewerken]

In november 2004 bracht Falwell de naam Moral Majority opnieuw tot leven, door de oprichting van een nieuwe organisatie met de naam The Moral Majority Coalition. Het doel van deze nieuwe organisatie is de 'evangelische revolutie' voort te zetten om de verkiezing van conservatieve politici te bevorderen. Falwell noemde de organisatie een '21ste-eeuwse herrijzenis van de Moral Majority', en zegde toe de organisatie ten minste vier jaar lang te zullen leiden.[6] Hij overleed echter op 15 mei 2007.[7]

Externe link[bewerken]

Noten
  1. Martin, William, With God on Our Side: The Rise of the Religious Right in America, Broadway Books, New York, 1996
  2. Sara, Diamond, Roads to Dominion, Guilford Press, New York, 1995
  3. "When worlds collide: politics, religion, and media at the 1970 East Tennessee Billy Graham Crusade. (appearance by President Richard M. Nixon)", Journal of Church and State, 22 maart, 1997. Geraadpleegd op 2007-08-18.
  4. Moral Majority. Columbia University Press (2004) Geraadpleegd op 2007-08-11
  5. The Christian Coalition-Part II
  6. Moral Majority Timeline
  7. Moral Majority founder Falwell dies. MSNBC, 15 mei 2007.