Moslimhuwelijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een moslimhuwelijk is een huwelijk voltrokken door een imam. Het heeft geen geldigheid voor de Nederlandse of Belgische wet. Het kan ook zeer eenvoudig worden ontbonden door drie keer de intentie tot scheiden hardop uit te spreken. Volgens het islamitisch gewoonterecht is echter wel eerst een beproeving van een verzoening tussen de partners vereist.

Zowel in Nederland als in België bepaalt de wetgeving sinds de napoleontische tijd dat geen religieus (kerkelijk of anderszins) huwelijk voltrokken mag worden zonder een voorafgaand burgerlijk huwelijk: Geen godsdienstige plechtigheden zullen mogen plaats hebben, voordat de partijen aan de bedienaar van de eredienst zullen hebben doen blijken, dat het huwelijk ten overstaan van de ambtenaar van de burgerlijke stand is voltrokken.[1]. In België bepaalt de grondwet dit terwijl in Nederland deze bepaling in het Burgerlijk Wetboek is opgenomen.

Een onduidelijke situatie kan zich voordoen bij huwelijk van naar Nederland of België gemigreerde moslims, onder meer omtrent de vraag of een huwelijk bestaat (bij een voornemen echtscheiding kan het voorkomen dat een der partners dat bestaan betwist) en ook omtrent de vraag of iemand ongehuwd dan wel gehuwd is. In islamitische landen kan men eerst een religieus ingezegend huwelijk sluiten en het eventueel (veel) later door de burgerlijke overheid doen inschrijven, terwijl in Nederland een eventuele kerkelijke inzegening doorgaans plaatsvindt op dezelfde dag als het wettelijk huwelijk voor de burgerlijke autoriteiten: een bron van misverstanden indien bij een verklaring van ongehuwd-zijn niet wordt aangegeven welk van beide vormen van huwelijk bedoeld wordt.

Bronnen[bewerken]

  1. Voor de Nederlandse situatie is deze tekst opgenomen in het Burgerlijk Wetboek, boek 1 artikel 68

Literatuur (o.a.)[bewerken]

  • AboeBakr Djaber El Djezeïri Het huwelijk in de Islam, uitg. Project Dien, Leiden (div. uitg.: 2000, 2002, 2005)