Mount Saint Helens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Mount Saint Helens

1 km hoge rookpluim 19 mei 1982
Hoogte	2550 m
Coördinaten	46°12′N 122°11′W
Ligging	Kustgebergte, Washington State, (VS)
Eerste beklimming	1853, Thomas Dryer
Type	Actieve stratovulkaan
Laatste uitbarsting	2005
Mount Saint Helens
Portaal Aardwetenschappen

Mount Saint Helens (Nederlands: Sint-Helenaberg), is een vulkaan in Skamania County, Washington, VS.

[bewerk] Verklaring van de naam

De berg maakt deel uit van het Kustgebergte. Net als de meeste andere vulkanen in het Kustgebergte is Mount Saint Helens een stratovulkaan. Hij stond bij de Indianen bekend als Louwala-Clough wat "rokende of vuurberg" betekent in de taal van de Klickitats. In het Engels is de berg naar de Britse eerste Baron van Sint-Helens vernoemd, nadat een Brits team het gebied in kaart had gebracht.

[bewerk] Uitbarsting

De vulkaan is vooral bekend vanwege de grote uitbarsting op 18 mei 1980, de eerste sinds 123 jaar. Dat was de meest dodelijke en verwoestende vulkaanuitbarsting in de geschiedenis van de Verenigde Staten. 57 personen kwamen om het leven en 200 huizen, 47 bruggen, 24 km spoorweg en 300 km weg werden vernield. De uitbarsting werd voorafgegaan door een beving van 5,1 op de schaal van Richter en blies de top van de berg op, waardoor deze 400 m lager werd.

De kracht ervan was vergelijkbaar met 500 maal de kracht van de atoombom op Hiroshima. Voordat de eigenlijke eruptie plaatsvond steeg een enorme pliniaanse wolk uit de kratermond. Een grote pyroclastische wolk, met een temperatuur van rond de 500 graden Celsius, verwoestte alles op zijn weg naar beneden. Er ontstond een flinke krater (caldera). Tot in de wijde omtrek werden de bomen platgegooid en de omgeving werd "gezandstraald" over een oppervlak van ca. 600 km². Onbeschermde personen die door deze pyroclastische stroom werden overvallen, werden binnen enkele tellen levend gekookt. Als de vulkaan niet in een zeer dun bevolkt gebied had gelegen had het aantal slachtoffers enorm kunnen zijn. De vulkaan was al lang niet meer actief geweest, maar er zijn sinds de ontdekking in de achttiende eeuw wel een aantal kleinere uitbarstingen geweest.

De uitbarsting van 18 mei 1980 veroorzaakte een rookpluim van 10 km hoog

In september 2004 begon de berg opnieuw te roken, maar een grote uitbarsting bleef achterwege. Op 8 maart 2005 stootte de vulkaan een ruim 10 km hoge wolk van as en stoom uit, gevolgd door een lichte aardbeving met een kracht van 2,5 op de schaal van Richter. De rookwolk die ongeveer een half uur aanhield was vanuit de wijde omtrek zichtbaar.

[bewerk] Gevarenzones

Al vóór de beroemdste uitbarsting van de vulkaan was een gebied ingedeeld in twee gevarenzones^[1]. De rode zone lag het dichtst bij de vulkaan en gold als het gevaarlijkste gebied. De blauwe zone was tevens levensbedreigend maar gold als minder ernstig. Desondanks bevond het overgrote deel van de slachtoffers zich buiten deze zones. Dit kwam doordat de zones gebaseerd waren op een uitbarsting waarbij de assen en het puin recht omhoog zouden worden geschoten. De uitbarsting op die 18e mei 1980 was echter zijwaarts gericht.